| Święta Elżbieta | |
| sprawiedliwa | |
Święta Elżbieta autorstwa Rogiera van der Weydena ok. 1435-40 Lipsk, Museum der bildenden Künste) | |
| Data urodzenia | ? |
| Data śmierci | w I wieku |
| Kościół / wyznanie | Kościół katolicki, prawosławny |
| Wspomnienie | 23 września (dawniej 5 listopada) (kat.) 5 września (praw. liturgia wg kal. jul.) 18 września (praw. wg kal. greg.) |
Elżbieta, sprawiedliwa (zm. w I wieku) – matka Jana Chrzciciela, żona kapłana Zachariasza i krewna Marii z Nazaretu, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego, koptyjskiego, ewangelicznego i ormiańskiego[1].
Spis treści |
Wraz z mężem mieszkała niedaleko Jerozolimy, według tradycji w miejscowości Ain Karim. Urodziła dziecko mimo podeszłego wieku, po tym jak Zachariaszowi objawił się anioł w Świątyni Jerozolimskiej.
Sprawiedliwa Elżbieta zmarła czterdzieści dni po swym mężu, a św. Jan Chrzciciel, ochraniany przez Boga, przebywał na pustyni aż do dnia swego pojawienia się narodowi izraelskiemu.
Według tradycji cerkiewnej ciało Zachariasza odnaleziono w 415 roku i przewieziono do Konstantynopola, natomiast o relikwiach Elżbiety nic nie wiadomo.
W ikonografii święci: Elżbieta i Zachariasz, przedstawiani są prawie zawsze razem. Występują w cyklach poświęconych Janowi Chrzcicielowi, głównie w scenach zwiastowania Zachariasza o narodzeniu Jana, odwiedzin Maryi Panny oraz w scenie, gdy Zachariasz pisze imię Jan.
Wspomnienie liturgiczne św. Elżbiety i św. Zachariasza, w Kościele katolickim, obchodzone jest wspólnie 23 września (wg rzymskiego kalendarza). Wcześniej, przez wieki, obchodzone było 5 listopada[2].
Cerkiew prawosławna wspomina sprawiedliwych świętych 5/18 września[3], tj. 18 września wg kalendarza gregoriańskiego.