| Elizabeth Taylor | |||||||||||||||||||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Elizabeth Rosemond Taylor | ||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 27 lutego 1932 Hampstead, Wielka Brytania | ||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 23 marca 2011 Los Angeles, Stany Zjednoczone | ||||||||||||||||||||||||
| Zawód | aktorka, producent filmowy | ||||||||||||||||||||||||
| Współmałżonek | Conrad Hilton (1950-1951) Michael Wilding (1952-1957) Michael Todd (1957-1958) Eddie Fisher (1959-1964) Richard Burton (1964-1974), (1975-1976) John Warner (1976-1982) Larry Fortensky (1991-1996) | ||||||||||||||||||||||||
| Lata aktywności | 1942 – 2003 | ||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||
Elizabeth Rosemond Taylor (ur. 27 lutego 1932 w Hampstead, zm. 23 marca 2011 w Los Angeles[1]) – hollywoodzka aktorka urodzona w Wielkiej Brytanii, wyróżniona wieloma nagrodami, w tym dwoma Oscarami: w 1961 za rolę Glorii Wondrous (BUtterfield 8) i w 1967 za rolę Marthy (Kto się boi Virginii Woolf?).
Spis treści |
Elizabeth Taylor urodziła się w Hampstead. Jej rodzice byli Amerykanami zamieszkałymi w Anglii. Jej starszy brat Howard urodził się w 1929. Ojciec aktorki był handlarzem sztuki, a matka aktorką. W wieku 3 lat zaczęła brać lekcje baletowe. Rok przed wybuchem II wojny światowej rodzice wrócili do Stanów Zjednoczonych.
Zadebiutowała w 1942 mając 10 lat w There's One Born Every Minute, a nakręcony rok później kultowy Lassie wróć (Lassie Come Home) przyniósł jej prawdziwą popularność. Pierwszą wielką rolę otrzymała w melodramacie Miejsce pod słońcem (A Place in the Sun). Szczytowy okres jej kariery przypadł na koniec lat 50., kiedy to w za udział w trzech kolejnych filmach otrzymała nominacje do Oscara, a w 1960 za BUtterfield 8 statuetkę. Jej najwybitniejsze kreacje to bohaterki filmów Kto się boi Virginii Woolf? (Who's Afraid of Virginia Woolf?) i Poskromienie złośnicy (The Taming of the Shrew) (obydwa z 1966)[2]. Jej najsłynniejszą rolą była tytułowa Kleopatra z filmu Josepha L. Mankiewicza z 1963 roku.
W listopadzie 2004 Taylor przyznała, że miała niewydolność serca[potrzebne źródło]. Przeżyła operacje guza mózgu[3] i raka skóry[potrzebne źródło], a także zmagała się z zapaleniem płuc[potrzebne źródło]. Pod koniec życia była samotniczką[potrzebne źródło]. W 2005 opowiedziała się po stronie Michaela Jacksona w jego procesie w Kalifornii pod zarzutem seksualnego wykorzystania dziecka. Piosenkarz został uniewinniony.
Aktorka była mężatką ośmiokrotnie, raz owdowiała (jej mąż Michael Todd zginął w katastrofie lotniczej), zaś pozostałe małżeństwa zakończyły się rozwodem.
W kwietniu 1959 przeszła konwersję na judaizm i przyjęła imiona Elisheba Rachel[4].
Taylor miała problemy zdrowotne przez wiele lat. W 2004 oficjalnie ogłosiła, że cierpi na przewlekłą niewydolność serca, a w 2009 przeszła operację zastawki serca. W lutym 2011 trafiła na leczenie do szpitala w Los Angeles z objawami niewydolności serca. Aktorka zmarła w otoczeniu rodziny w szpitalu w Los Angeles w wieku 79 lat[5]. Została pochowana 25 marca 2011 w obrządku żydowskim na cmentarzu Forest Lawn w Glendale. Uroczystości pogrzebowe prowadził rabin Jerry Cutler.
| Poprzednik Julie Christie za Darling | Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1967 za Kto się boi Virginii Woolf? | Następca Katharine Hepburn za Zgadnij, kto przyjdzie na obiad |
| Poprzednik Simone Signoret za Miejsce na górze | Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1961 za BUtterfield 8 | Następca Sophia Loren za Matka i córka |
| Poprzednik Susan Hayward za Chcę żyć! | Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie dramatycznym 1960 za Nagle, zeszłego lata | Następca Greer Garson za Sunrise at Campobello |