Ericsson – to firma o zasięgu globalnym, założona w 1876 roku w Sztokholmie przez Larsa Magnusa Ericssona. Ericsson jest dostawcą usług i serwisów dla operatorów telekomunikacyjnych. W skład produktów firmy wchodzą: infrastruktura sieci stałych i mobilnych, internet szerokopasmowy oraz rozwiązania multimedialne. Firma Ericsson działa w 175 krajach. W 2008 roku ponad 75 000 pracowników wygenerowało dochód wysokości 32,2 miliardów USD (209 miliardów SEK). Firma jest obecna na giełdach OMX Nordic Exchange Stockholm i NASDAQ. Ericsson zarządza sieciami, które służą 195 milionom użytkowników.
W Polsce pierwsza centrala tego producenta została uruchomiona w Warszawie w 1904 roku.
Spis treści |
Pierwsza centrala firmy Ericsson została uruchomiona w 1904 roku przy ulicy Zielnej w Warszawie. Na decyzję dotyczącą zbudowania siedziby wpłynęło pozwolenie na przebudowę sieci telefonów Bella na system stacji centralnej, które H. T. Cedergren uzyskał w 1902 roku. Budowę rozpoczęto w 1903 roku, zaś ukończono jesienią następnego roku. 16 listopada 1904 r. był dniem, w którym uroczyście otwarto tę placówkę. Za projekt budynku odpowiadał jeden z profesorów Politechniki Sztokholmskiej – Izaak Gustaw Clason. W Warszawie nad budową czuwał stołeczny architekt Bronisław Brochwicz-Rogóyski. Znaczny wzrost liczby telefonów skłonił właścicieli firmy do rozbudowy siedziby, która miała miejsce w latach 1908-1910. Nowy budynek zbudowano nieopodal, na specjalnie zakupionej w tym celu parceli przy Zielnej 39. PAST-a uznawana jest za pierwszy warszawski wieżowiec. Podobnie jak w przypadku poprzedniej budowli, korzystano z usług sprawdzonych architektów – budynek zaprojektował Clason, a na miejscu Brochwicz-Rogóyski czuwał nad realizacją projektu.
PAST-a, podczas II wojny światowej, pełniła ważną funkcję strategiczną. Z ostatniego piętra wieżowca widać było całe centrum Warszawy. W 1944 wciąż znajdował się w czołówce wysokościowców – był drugim co do wielkości budynkiem w Śródmieściu. Dodatkowo była to międzynarodowa centrala telefoniczna. Dlatego też Niemcy zamienili to miejsce w prawdziwą twierdzę. Na początku Powstania Warszawskiego budynek jeszcze umocniono. Pierwsze dwa ataki powstańców skończyły się niepowodzeniem. Dopiero trzecia próba szturmu okazała się skuteczna. Powstańcy musieli zdobywać każdą kondygnację po kolei. Bitwa o PAST-ę zakończyła się 21 sierpnia 1944 roku. Podczas ataku zginęło 36 Niemców, 115 trafiło do niewoli. Zdobycie PASTY-y uznaje się za jeden z największych powstańczych sukcesów.
Wraz z otwarciem centrali telefonicznej zaczęto zatrudniać kobiety. Posada telefonistki zapewniała godziwe zarobki i stanowiła awans społeczny dla kobiet. Zwłaszcza, że do tej pory, szczególnie te niezamożne, mogły się ubiegać co najwyżej o posadę guwernantki. Firma prowadziła ostrą selekcję. Szukano kobiet znających język rosyjski, niezamężnych i bezdzietnych. Potencjalna telefonistka musiała dostarczyć listy referencyjne. Dane z 1906 roku mówią o 171 zatrudnionych telefonistkach. Były to na ogół ziemianki. Kobiety pracowały siedem godzin: po pierwszych trzech godzinach pracy następowała trzygodzinna przerwa.
W budynku znajdowało się specjalne pomieszczenie do spędzania czasu wolnego tzw. „Klub Panien telefonistek”. Znajdowała się tam kuchnia, bufet, sala jadalna i sala gościnna. Wewnątrz stało też pianino. Do dyspozycji telefonistek pozostawała również szatnia z numerowanymi szafkami zamykanymi na klucz oraz sypialnia.
5% miesięcznych dochodów telefonistki odkładano w tzw. Kasie Przezorności. Po odejściu z pracy były one wypłacane w formie emerytury. Kobiety miały swojego przedstawiciela w zarządzie – była nim ich aktualna kierowniczka.
System obsługuje pasma 800/900/1800/1900 MHz oraz transmisję pakietową GPRS i EDGE.
Wszystkie elementy systemu (np. Node B, RNC, elementy sieci dostępowej i transportowej, system zarządzania, narzędzia pomiarowe).
Instalacje wewnątrzbudynkowe.
Produkty w skład których wchodzą rozwiązania: CWDM/DWDM, SDH, mikrofalowe typu punkt-punkt (PDH i SDH), mikrofalowe typu punkt-wielopunkt oraz zaawansowane systemy zarządzania
EDA (Ethernet DSL Access) pozwalający na wykorzystanie systemów dostępu przewodowego w skali masowej.
Systemy zarządzania wbudowane w elementy sieciowe, systemy zarządzania podsieciami (GSM OSS) oraz systemy zarządzania całą siecią.
Media Suite (muzyczny portal rozrywkowy), Messaging & Content Delivery oraz Usługi lokalizacyjne (Location-Based Services).
Dotąd sprzedano ponad 140 milionów linii w 125 krajach, wskutek czego AXE stał się najbardziej rozpowszechnionym cyfrowym systemem komutacyjnym na świecie. Obecnie jest używany przez 350 operatorów linii przewodowych.
Mobilny moduł szerokopasmowy przeznaczony do sieci HSPA/GPRS/EDGE.
