Ernst Röhm (ur. 28 listopada 1887 w Monachium, zm. 2 lipca 1934 w Monachium) – oficer niemiecki, jeden z czołowych działaczy NSDAP, dowódca SA.
Röhm był przedstawicielem ruchu narodowosocjalistycznego, akcentował robotniczy, antykapitalistyczny charakter "rewolucji narodowej" z 1933. Nie ukrywał także swoich homoseksualnych skłonności.
W 1906 ukończył Gimnazjum Maximiliana w Monachium, po czym odbył służbę wojskową w 10. Bawarskim Pułku Piechoty. Po ukończeniu w 1908 szkoły wojskowej awansował na pierwszy stopień oficerski. W czasie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim.
W 1919 wstąpił do Niemieckiej Partii Robotniczej (DAP), gdzie spotkał się z Hitlerem. Od 1920 w NSDAP. Od 1925, na skutek sporu z Adolfem Hitlerem, poza ruchem hitlerowskim. W latach 1926-1930 był instruktorem Armii Boliwijskiej.
Po powrocie do Niemiec został szefem sztabu SA, a po objęciu rządów przez Hitlera - ministrem Rzeszy. Od połowy 1933 nastąpiła ostra walka polityczna między Röhmem i SA a Reichswehrą, po stronie której opowiedział się Hitler, zakończona 30 czerwca 1934 podczas tzw. nocy długich noży. Röhm aresztowany i osadzony w monachijskim więzieniu Stadelheim został ostatecznie zamordowany w swej celi 2 lipca 1934 przez SS-Brigadefuhrera Theodora Eicke, po nieskorzystaniu z możliwości popełnienia samobójstwa (pozostawiono mu w celi nabity pistolet).
Pochowany na cmentarzu w Monachium.
