Eugeniusz Florkowski

Ten artykuł od 2009-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Eugeniusz Florkowski (ur. 9 maja 1902 Zawada Lanckorońska- zm. 20 lutego 1989 Zakopane)- polski duchowny katolicki, infułat, profesor, doktor habilitowany teologii. Długoletni rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Pierwszy dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie- obecnie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. 19 września 1925 w królewskiej katedrze na Wawelu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk księcia kardynała Adama Stefana Sapiehy. Na pierwszej parafii był w Rabie Wyżnej, gdzie poznał Stanisława kard. Dziwisza jeszcze jako dziecko. Później został przeniesiony na Salwator i podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wykłady podjął w 1934. W 1946 habilitował się z patrologii, a w 1954 został zastępcą profesora. W latach 1931- 1939 pełnił funkcję prefekta w seminarium krakowskim. Po odejściu z seminarium kontynuował pracę dydaktyczną, aż do śmierci. Był profesorem Karola Wojtyły w czasie tajnego nauczania w okresie okupacji. Wybitny uczony i naukowiec krakowski. Wykształcił wiele pokoleń teologów i kapłanów.

[edytuj] Publikacje

• Matka Boża w nauce Ojców Kościoła. W: Praca zbiorowa: Gratia Plena. Studia teologiczne o Bogurodzicy. Bernard Przybylski (Red). Poznań-Warszawa-Lublin: 1965, s. 59-77. 
• Soteriologia Pelagiusza. Studium historyczno-dogmatyczne. Kraków: 1949, s. 154.