EuroNCAP (ang. European New Car Assessment Programme) – niezależna niedochodowa organizacja ds. oceny bezpieczeństwa pojazdów sponsorowana przez równie niezależne organizacje, wspierana przez rządy niektórych krajów europejskich. Powstała w 1997. Jej głównym celem było testowanie samochodów (kupowanych za własne pieniądze) w zakresie bezpieczeństwa biernego. Głównym elementem tegoż testu był test zderzeniowy (ang. crash test). Organizacja przyczyniła się do rozwoju bezpieczeństwa.
Test zderzeniowy składa się z czterech elementów:
Porównywanie wyników testów samochodów o różnych masach: Generalnie rzecz ujmując samochody o większej masie zapewniają większe bezpieczeństwo przy zderzeniu czołowym z innym samochodem. Wedle przyjętych zasad, test czołowego zderzenia ma imitować kolizję z samochodem o zbliżonej masie i strukturze do samochodu testowanego. Powoduje to, że wyniki tego testu mogą być porównywane jedynie w obrębie tej samej kategorii masowej samochodu. Euro NCAP wyróżnia 5 takich kategorii: samochód osobowy, minivan, terenowy, pick-up i roadster. Euro NCAP przyjmuje, że test czołowego zderzenia 2 samochodów jest porównywalny, jeżeli różnica ich mas nie przekracza 150 kilogramów.
Wyniki testów podaje się w 5-stopniowej skali (w gwiazdkach). Piątą gwiazdkę wprowadzono w 1999 roku i początkowo specjaliści uważali, że jej zdobycie w teście zderzenia czołowego jest niemożliwe. Jednak już w 2002 roku taki wynik uzyskała Renault Laguna. Dziś wynik 5-gwiazdkowy nikogo nie dziwi, zdobywa je coraz więcej samochodów także z niższych klas. Producenci stawiają na bezpieczeństwo, ponieważ zdobycie przez ich samochód maksymalnej noty może polepszyć wyniki sprzedaży.
Na wielu forach internetowych poruszana jest kwestia projektowania samochodu pod testy Euro NCAP. Aktualnie testy Euro NCAP są jedynymi, które są powszechnie uznawane, a ponieważ producenci aut z góry znają wymagania i sposób przeprowadzania testu, budują nowe samochody właśnie pod niego.