| Ewa Wencel | |||||||||||||
 Ewa Wencel | |||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 15 sierpnia 1955 Opole | ||||||||||||
| Zawód | aktorka teatralna i filmowa | ||||||||||||
| Lata aktywności | od 1980 | ||||||||||||
| Zespół artystyczny | |||||||||||||
| Teatr Kwadrat w Warszawie | |||||||||||||
| |||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons | |||||||||||||
Ewa Wencel (ur. 15 sierpnia 1955 w Opolu) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. W 1980 roku ukończyła Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. Na co dzień gra w Teatrze Kwadrat w Warszawie, scenie o profilu komediowym i farsowym.
Na początku kariery występowała w epizodach w pojedynczych odcinkach popularnych seriali telewizyjnych, jak 07 zgłoś się, czy Szaleństwa panny Ewy. W 1986 roku - drugoplanową rolą w Nad Niemnem Zbigniewa Kuźmińskiego - zadebiutowała w filmie. Do końca lat 80. i początku 90. grywała wiele mniejszych ról (m.in. w Ucieczce z kina Wolność Wojciecha Marczewskiego). Wyjątkiem była postać Ewy, młodej kobiety w ciąży uciekającej wraz z mężem (w tej roli Artur Barciś) do Niemiec w poszukiwaniu lepszego życia w filmie Waldemara Krzystka Ostatni prom z 1989 roku.
W latach 90. niemal wyłącznie skupiła się na pracy w teatrze i Teatrze Telewizji, gdzie wystąpiła w przedstawieniach m.in. Janusza Kijowskiego, Magdaleny Łazarkiewicz i Krzysztofa Langa.
Na duży ekran, po siedmioletniej przerwie, powróciła w 2000 roku epizodyczną rolą w Weiserze Marczewskiego. Od tego czasu zaczęła również grywać w wielu telenowelach (Miasteczko, Samo Życie, Więzy krwi, Na dobre i na złe), ale zazwyczaj były to krótkie przygody, na kilka odcinków. Dopiero rola wrażliwej i niepewnej siebie Janeczki w serialu M jak miłość, matki jednej z głównych bohaterek, której perypetie z czasem zamieniły się w osobny wątek, zapewniła jej dużą popularność wśród masowej widowni.
W 2004 roku po raz pierwszy zetknęła się na planie z Krzysztofem Krauzem. Wówczas, w jego Moim Nikiforze zagrała epizod, ale już w kolejnym projekcie tego reżysera - Placu Zbawiciela - otrzymała znacznie poważniejsze zadanie. Wbrew własnemu emploi wcieliła się w postać samotnej, rozgoryczonej, toksycznej matki i teściowej. Jej rola, podobnie jak i film, spotkała się z entuzjastycznymi ocenami krytyków. Na 31. FPFF w Gdyni otrzymała za nią (ex-aequo z Anną Romantowską) nagrodę dla najlepszej aktorki w roli drugoplanowej, a Plac Zbawiciela zdobył Złote Lwy.
Sukces tego filmu zaowocował dla Wencel kolejnymi propozycjami pracy w telewizji. W serialu Dwie strony medalu gra jedną z głównych ról, obok Daniela Olbrychskiego, Gabrieli Kownackiej i Sławomira Orzechowskiego. Kolejną wyniosłą teściową, swoistą parodię postaci z Placu Zbawiciela, wykreowała w sitcomie Mamuśki.
Spis treści |
2006 - 31. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni:
2007 - Polskie Nagrody Filmowe "Orły":
| Poprzednik Kinga Preis za Komornik | Najlepsza aktorka drugoplanowa na FPFF w Gdyni 2006 za Plac Zbawiciela (wraz z Anną Romantowską za Statyści) | Następca Sonia Bohosiewicz za Rezerwat |
| |||||||||||
