FSO Polonez Coupé

FSO Polonez Coupé
FSO Polonez Coupé 1.5 X
Producent	FSO
Premiera	1977
Okres produkcji	1981 i 1983
Miejsce produkcji	Polska, Warszawa  Włochy, Centro Stile Fiat (1975)
Dane techniczne
Segment	coupé kompaktowe
Typy nadwozia	3–drzwiowe coupé
Silniki	R4 OHV 1,5 l R4 Fiat DOHC 2,0 l
Skrzynia biegów	4–biegowa manualna 5–biegowa manualna
Rodzaj napędu	tylny
Długość	4322 mm
Szerokość	1650 mm
Wysokość	1379 mm
Rozstaw osi	2509 mm
Masa własna	1135 kg
Poj. zbiornika paliwa	45 litrów
Dane dodatkowe
Pokrewne	FSO Polonez 3D
Konkurencja	Dacia 1410 Sport Ford Capri Renault Fuego Škoda Rapid Volkswagen Scirocco
Multimedia w Wikimedia Commons

FSO Polonez Coupé – 3-drzwiowa odmiana samochodu FSO Polonez produkowana w krótkich seriach w latach 1981 i 1983.

[edytuj] Opis modelu

Centro Stile Fiat oprócz pięciodrzwiowej wersji Poloneza zaprojektowało także dwie trzydrzwiowe wersje: 3-drzwiową i Coupé^[1]. Różniły się one od pięciodrzwiowego modelu brakiem tylnych drzwi, szerszymi drzwiami przednimi używanymi później w dostawczym Polonezie Trucku oraz wymiarami nadwozia i masą własną^[1]. Natomiast Coupé różniła się od trzydrzwiowej wersji bocznymi, chromowanymi, szerszymi słupkami oraz tapicerkami, które były z materiału. Odmienne były również przetłoczenia boczne jak i tylne boczne szyby. Nadwozie Poloneza Coupé miało znacznie lepszą sztywność skrętną w porównaniu do modelu pięciodrzwiowego nie tylko dzięki mniejszej liczbie drzwi ale także z uwagi na grubsze progi, posiadające 4 warstwy zamiast 3 co zdecydowanie predysponowało nadwozie do wykorzystania w sporcie samochodowym^[1].

Coupé produkowano w krótkich seriach w 1981 r. i 1983 r., a w 1982 r. Coupé jak i również model 3D pokazano na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Poloneza Coupé produkowano z dwoma rodzajami przodu: z "noskiem" i "klasycznym" znanym z modelu pięciodrzwiowego (zachowały się dwa egzemplarze z tym rodzajem przodu). Do dziś zachowało się niewiele egzemplarzy, z których 17 sztuk (na dzień 17.08.2010) jest udokumentowanych przez grono zainteresowanych historią FSO. Samochód napędzany był standardowym silnikiem o pojemności 1481 cm³ współpracującym z 4- lub 5-biegową skrzynią, który występował w dwóch wersjach mocy 75 KM i 82 KM oznaczonym literą X. Kolorystyka drugiej serii to dwa kolory szaro-stalowy i orzechowy (pomarańczowy). Produkcja na większą skalę nie została podjęta. Istnieją hipotezy o wyprodukowaniu łącznie około 40 sztuk, lecz sama fabryka nie jest w stanie ustalić tej liczby. Na przeszkodzie w rozwinięciu wielkoseryjnej produkcji stanęło załamanie gospodarcze początku lat 80. Wstępnie przewidywano montowanie silnika 2000 DOHC, na którego licencję zakupiono u Fiata wraz z dokumentacją produkcyjną Poloneza w 1974 r.

Nieznane są losy prototypu Poloneza Coupé, który w 1975 roku powstał we Włoszech na zamówienie rządu polskiego i był przechowywany w OBR w Falenicy jeszcze w latach 80.^[2] Zachował się jedynie prototyp wersji 3D, która pod nazwą Polski prezentowana jest w Muzeum Norblina w Warszawie^[2].

Istniały również fabryczne rajdowe wersje Coupé, wyposażone m.in. w silnik 2.0 DOHC doładowany sprężarką Volumex G60 i kłową skrzynię biegów. Różniły się one od drogowych Coupé pojedynczymi tylnymi szybami bocznymi wykonanymi z pleksiglasu.

[edytuj] Silniki

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Artykuł o Polonezie Coupé w Auto Świat

Przypisy