| Faustin Wirkus | |
| Data i miejsce urodzenia | 1897 Pittsburgh |
| Data i miejsce śmierci | 8 października 1945 Hazleton |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1914-1929, 1939-1945 |
Faustin Wirkus, Faustyn II (ur. 1897 w Pittsburghu, zm. 8 października 1945 w Hazleton) – amerykański żołnierz polskiego pochodzenia, król Gonâve w latach 1925–1929.
Spis treści |
Faustyn Wirkus urodził się w rodzinie polskiego górnika pracującego na kopalni w Dupont w stanie Pensylwania. W wieku siedemnastu lat wstąpił do Korpusu Piechoty Morskiej. Służył na Karaibach. Od 1915 roku na Kubie, a później w latach 1919–1925 na Haiti. W 1925 roku, w stopniu sierżanta, został wysłany jako administrator na wyspę Gonâve, gdzie przez miejscową ludność murzyńską, tworzącą wspólnotę plemienną Congo, został uznany za reinkarnację cesarza Faustyna I. W niedługim czasie przywódczyni lokalnej społeczności Ti Memenne ogłosiła go swoim następcą i królem. Faustyn Wirkus mieszkał na wyspie jako lokalny władca plemienny do 1929 roku. Na skutek interwencji władz amerykańskich oraz zwierzchników został jednak zmuszony do opuszczenia wyspy. Wyjechał z Gonâve i zamieszkał w Nowym Jorku, gdzie pracował jako makler i sprzedawca. W 1939 roku powrócił do służby w piechocie morskiej jako instruktor. Pracował w bazie marynarki w Chapel Hill.
Swoje wspomnienia z rządów na wyspie Gonâve opisał w biograficznej książce The White King of La Gonave (1931). Był także autorem amerykańskiego filmu dokumentalnego Voodoo (1933) na temat kultury i religii voodoo.
Podczas pobytu na Gonâve jako władca wyspy miał posiadać harem. Po abdykacji i powrocie do Stanów Zjednoczonych Ameryki ożenił się z Yulą Fuller. Miał z nią syna.