Fed Cup, Puchar Federacji - drużynowe rozgrywki tenisowe krajowych reprezentacji kobiecych, odpowiednik męskiego Pucharu Davisa.
Rozgrywki odbywają się corocznie pod auspicjami Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Początkowo miały formę tygodniowego turnieju, w czasie którego wyłaniano triumfatorki. W 1995 przyjęto zmianę, zbliżającą Puchar Federacji do rozgrywek Pucharu Davisa, z meczami na przemian na własnym terenie i na wyjeździe, w ciągu kilku tygodni całego sezonu, jednocześnie skracając nazwę angielską Federation Cup do Fed Cup. Utworzono na wzór Pucharu Davisa grupy (odpowiednik poziomów), na czele z najwyższą Grupą Światową (zrzeszającą zespoły bezpośrednio walczące o trofeum).
Jedną z inicjatorek Pucharu była tenisistka i żona legendarnego trenera australijskiego Harry Hopmana, Nell. Chciała ona w ten sposób rozszerzyć tradycyjną rywalizację zespołów kobiecych Anglii i USA, toczoną od 1923 jako Puchar Wightman.
Tenisistki polskie zadebiutowały w rozgrywkach Pucharu Federacji w 1966 roku i doszły do drugiej rundy (Niemki oddały konfrontację walkowerem, a z drużyną Czechosłowacji przegrały 0:3). W 1974 zagrały w ćwierćfinale przeciwko Japonii, a jedyny punkt zdobyła Elżbieta Ślesicka. W 1980 także były w jednej czwartej finału, ale Iwona Kuczyńska i Dorota Dziekońska zostały pokonane przez ekipę Kanadyjek. Po porażkach w pierwszych rundach w kilku kolejnych startach przeszły tę fazę zawodów w 1988 roku. W 1992 wyeliminowały Izrael i Szwecję, ale w ćwierćfinale uległy Niemkom, w których składzie znalazły się Anke Huber i Steffi Graf. W latach 1995, 1996 i 1997 Polki rozgrywały mecze grupowe. W sezonach 2005 - 2008 występowały w strefie euroafrykańskiej.
Najlepszą zawodniczką w historii startów Polski w Pucharze Federacji jest Magdalena Feistel, która odnotowała najwięcej wygranych pojedynków ogólnie i w grze deblowej. W singlach najlepiej spisywała się Agnieszka Radwańska. Najlepszym deblem są Klaudia Jans i Alicja Rosolska.
