| Fender Precision Bass | |
 Fender Precision Bass z osłonami mostka i przetwornika | |
| Marka | Fender |
| Lata produkcji | od 1951 |
| Konstrukcja | |
| Korpus | Solid Body |
| Gryf | Bolt-on |
| Drewno | |
| Korpus | Jesion lub Olcha (Lipa lub topola w niektórych meksykańskich lub japońskich wersjach) |
| Gryf | Klon |
| Podstrunnica | Palisander, klon |
| Osprzęt | |
| Mostek | Dwusiodełkowy, od 1957 roku czterosiodełkowy, chromowany |
| Przetworniki | Fender Precision Bass split coil |
| Strona producenta | |
Fender Precision Bass (znany także jako P-Bass lub precel) jest najprostszym i zarazem najstarszym typem elektrycznej gitary basowej, opatentowanej na początku lat 50. przez Leo Fendera. Instrument ten został zaprojektowany z myślą o kontrabasistach, których problemem było zbyt słabe nagłośnienie kontrabasu oraz jego duża masa. P-Bass szybko znalazł swoje miejsce wśród sprzętu muzycznego, po który sięgały grupy artystów grających rock and rolla, wówczas debiutującego na scenie.
Spis treści |
Gitara basowa Precision zadebiutowała na rynku muzycznym w roku 1951, a jej wygląd dość znacząco odbiegał od dzisiejszej sylwetki tegoż instrumentu. Kształt oraz detale ówczesnego modelu były inspirowane gitarą Telecaster. Do wyposażenia P-Bassu należał jeden przetwornik typu single coil umieszczony w środkowej pozycji oraz mostek z dwoma siodełkami, który teoretycznie umożliwiał precyzyjną regulację menzury i wysokości zawieszenia strun (stąd nazwa basu - Precision). Jednak już w 1957 roku podjęto się próby odświeżenia wyglądu instrumentu, tym razem wzorując się na bestsellerze firmy - Fenderze Stratocasterze. Nowy wygląd, czterosiodełkowy mostek oraz przetwornik split coil nie spowodowały straty popularności P-Bassu, wręcz przeciwnie - produkty Fendera zyskiwały jeszcze więcej nabywców. Droższe modele gitary posiadały maskownicę, która była wykonana z anodyzowanego aluminium, zamiast z tworzyw sztucznych. We wszystkich standardowych odmianach Precision Bass posiadał dwa potencjometry - do regulacji głośności (volume) oraz brzmienia (tone). Przystawka split coil, zaprojektowana przez Setha Lovera pracuje jako humbucker, generując tony o bogatym dolnym paśmie, bez wyraźnej góry, w przeciwieństwie do modelu Jazz Bass. To sprawia, że bas ten bardzo rzadko jest wykorzystywany do gry solowej, za to idealnie sprawdza się jako instrument sekcyjny.
W roku 1968 zaprezentowano model Telecaster Bass, który wyglądem i specyfikacjami przypominał pierwszy typ P-Bassu. Począwszy od lat 70. do końca XX wieku niektóre odmiany Precision były dostępne w wersji z bezprogową, palisandrową podstrunnicą. Dzięki niej brzmienie gitary było bliższe kontrabasowi. W latach 1989-1992 produkowane były gitary basowe w edycjach "Plus" i "Deluxe Plus" zaopatrzone w przetworniki Lace Sensor, w odmianie pasywnej bądź aktywnej. W 2003 roku gitary z serii "American Series" otrzymały system typu "Greasebucket", który umożliwiał zmianę połączenia z szeregowego na równoległe i odwrotnie za pomocą przycisku S-1. Gdy przycisk był wciśnięty, brzmienie Precision Bassu upodabniało się do tonu Jazz Bassu. Linia "Highway One" przedstawiona również w 2003 roku jest wyposażona w mostek typu BadAss II oraz stylizowana na wygląd instrumentów z lat 70. W 2008 roku seria "American Series" została zastąpiona linią "American Standard", wnosząc do modelu Precision solidniejszy mostek, klucze Hipshot oraz cieńszą warstwę lakieru.
Przez pół wieku Fender wyprodukował wiele wersji P-Bassu, m.in. z 20, 21 lub 22 progami oraz w limitowanych edycjach, które dostępne były tylko przez pewien okres. Instrumenty z serii "Deluxe" posiadają jedną przystawkę typu split coil oraz dodatkową, typu single coil lub humbucker (w zależności od kraju, z którego pochodzi gitara), montowaną przy mostku. Oprócz aktywnych przystawek i trzech potencjometrów odpowiedzialnych za ustawienia equalizera (treble, middle i bass) oraz dziewięcio lub osiemnastowoltowego przedwzmacniacza, Precision Bass w edycji "American Deluxe" ma inną sylwetkę, która pozwala na łatwiejszy dostęp do wyższych pozycji na podstrunnicy. Istnieją również odmiany pięciostrunowe oraz typu fretless.
