| Flórián Albert | ||
| Imię i nazwisko | Flórián Albert | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 września 1941 Hercegszántó, Węgry | |
| Data i miejsce śmierci | 31 października 2011 Budapeszt, Węgry | |
| Pseudonim | Császár (Cesarz) | |
| Pozycja | Napastnik | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1958–1974 | Ferencvárosi TC | 351 (256) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1959–1974 |  Węgry | 75 (32) |
Flórián Albert (ur. 15 września 1941 w Hercegszántó, zm. 31 października 2011[1] w Budapeszcie) – były węgierski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, zdobywca Złotej Piłki France Football za rok 1967.
Spis treści |
Urodził się i dorastał w małym mieście Hercegszántó, w pobliżu granicy z Jugosławią. Jego ojciec był Węgrem zaś matka była węgierską Chorwatką. Matka zmarła gdy Flórián miał dwa lata i od tego czasu Flórián oraz dwaj jego bracia byli utrzymywani przez ojca, który był kowalem. Już jako dziecko grał razem z braćmi w piłkę nożną. W wieku jedenastu lat wraz z całą rodziną przeprowadził się do Budapesztu i zapisał się do juniorskiej drużyny Ferencvárosi TC.
Albert w całej swojej piłkarskiej karierze klubowej reprezentował tylko jeden klub: Ferencvárosi TC. Ligowy debiut w drużynie seniorskiej tego klubu miał miejsce 2 listopada 1958 roku w meczu przeciwko Diósgyőri VTK, który został rozegrany na Népstadion.
Z klubem czterokrotnie zdobywał Mistrzostwo Węgier (w sezonach 1963, 1964, 1967 i 1968) i czternastokrotnie zajmował medalowe miejsce w ligowej tabeli.
Największym sukcesem klubowym Alberta było zdobycie w 1965 roku Pucharu Miast Targowych, po pokonaniu w finale 1:0 Juventusu. Do finału tych rozgrywek doszedł także w 1968 roku (porażka w dwumeczu z Leeds United).
Ostatni mecz ligowy w barwach FTC rozegrał 17 marca 1974 w meczu przeciwko Zalaegerszegi TE. 7 czerwca 1975 rozegrany został mecz pożegnalny Alberta, w którym Ferencvárosi TC podejmował Wojwodinę. Mecz zakończył się remisem 1:1, a bramkę dla FTC zdobył Albert. Był to jedyny oficjalny mecz, który Albert rozegrał na stadionie Üllői út, który później nazwano imieniem Alberta. Łącznie w barwach FTC rozegrał 540 spotkań (351 ligowych), w których strzelił 391 goli (256 w lidze).
Albert grał w reprezentacji Węgier od 1959 roku. Zadebiutował w spotkaniu przeciwko Szwecji, rozegranym 28 czerwca 1959 roku. Swoje pierwsze gole (trzy) zdobył w spotkaniu przeciwko Jugosławii w swoim trzecim występie w reprezentacji. W 1960 roku znalazł się w kadrze reprezentacji olimpijskiej, która na Igrzyskach w Rzymie zdobyła brązowy medal. W 1962 roku awansował z reprezentacją do finałów Mistrzostw Świata, na których został najlepszym strzelcem turnieju. Dwa lata później wystąpił w Mistrzostwach Europy, a w 1966 ponownie w Mistrzostwach Świata. Ostatnim dużym turniejem Alberta w reprezentacji były Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1972. 29 maja 1974 roku Albert rozegrał swój ostatni mecz w reprezentacji. Przeciwnikiem była Jugosławia. Łącznie Węgry reprezentował w 75 meczach, w których zdobył 31 goli.
Albert przez wielu statystyków i historyków jest uważany za najlepszego zawodnika swojego pokolenia. Dysponował doskonałą techniką. Kontrola piłki, doskonałe podania oraz drybling sprawiły, że Albert stał się światowej klasy zawodnikiem.
Po przejściu na emeryturę, dwukrotnie był menedżerem libijskiego Al-Ahly Bengazi, z którym nie osiągnął jednak znaczących sukcesów. Po powrocie z Afryki Północnej, Albert pracował w FTC m.in. jako jak dyrektor techniczny, kierownik drużyny, a od kilku lat był honorowym prezesem klubu.
Albert 30 listopada 1963 roku poślubił węgierską aktorkę Irén Bársony. Para miała dwójkę dzieci: córkę Magdi oraz syna Flóriána juniora. Syn Alberta, podobnie jak ojciec, przez wiele lat bronił barw FTC. Flórián Patrik, wnuk Alberta gra obecnie w kształcącej młodych piłkarzy budapeszteńskiej Akademii Piłkarskiej im. Ferenca Puskása.[2]
| |||||
| |||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
