Flaga olimpijska – prostokątna flaga przedstawiająca na białym tle pięć złączonych kół. Według Karty Olimpijskiej pięć splecionych ze sobą kół jednakowej średnicy symbolizuje unię pięciu kontynentów oraz spotkanie sportowców z całego świata na Igrzyskach Olimpijskich[1].
Flaga olimpijska ma sześć kolorów: pięć kół w kolorach: niebieski, żółty, czarny, zielony, czerwony oraz szósty – biały, który stanowi tło flagi. Kolory te symbolizują barwy znajdujące się na wszystkich flagach państwowych pięciu kontynentów, a nie kolory kontynentów, jak się powszechnie interpretuje. Flagę tę zaprojektował inicjator wskrzeszenia idei olimpijskiej, baron Pierre de Coubertin, w Sztokholmie w 1912. Konflikt dotyczący flag Finlandii i Czech podsunął baronowi pomysł sztandaru będącego wspólnym symbolem wszystkich ekip uczestniczących w olimpiadzie.
Flaga olimpijska jest jednym z najważniejszych symboli olimpijskich. Wciągana jest na maszt na stadionie olimpijskim podczas ceremonii otwarcia i pozostaje tam przez całe igrzyska olimpijskie aż do ceremonii zamknięcia. Pierwszy sztandar wciągnięto na maszt podczas igrzysk olimpijskich w 1920 roku w Antwerpii – pierwszy egzemplarz znajduje się obecnie w Muzeum Olimpijskim w Lozannie.
Według powszechnej, choć błędnej interpretacji kolorów kół na fladze, poszczególne barwy symbolizują:
| niebieski | Europę |
| żółty | Azję |
| czarny | Afrykę |
| zielony | Australię |
| czerwony | Amerykę |
Flaga olimpijska jest chroniona prawnie jako znak towarowy notoryjny (powszechnie znany). Oprócz tego 41 krajów (m.in. Polska) jest sygnatariuszami międzynarodowej konwencji, tzw. Traktatu z Nairobi, mówiącej o ochronie idei symbolizowanych przez flagę olimpijską i ściganiu nadużyć związanych z jej wykorzystywaniem. Każde użycie flagi olimpijskiej musi mieć zgodę Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
