| Francesca Schiavone | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Mediolan |
| Data i miejsce urodzenia | 23 czerwca 1980 Mediolan |
| Wzrost | 166 cm |
| Masa ciała | 64 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 1998 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 5 WTA, 0 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 4 (31 stycznia 2011) |
| Australian Open | QF (2011) |
| Roland Garros | W (2010) |
| Wimbledon | QF (2009) |
| US Open | QF (2003, 2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 7 WTA, 1 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 8 (12 lutego 2007) |
| Australian Open | SF (2009) |
| Roland Garros | F (2008) |
| Wimbledon | QF (2006) |
| US Open | SF (2006) |
| Strona internetowa | |
Francesca Schiavone (ur. 23 czerwca 1980 w Mediolanie) włoska tenisistka, zwyciężczyni wielkoszlemowego French Open 2010 w grze pojedynczej, finalistka French Open 2011 w singlu i 2008 w grze podwójnej. W swojej karierze wygrała 5 turniejów WTA w grze pojedynczej i 7 w grze podwójnej.
Spis treści |
W 1998 zaczęła swoją zawodową karierę. W tym roku wygrała swój pierwszy turniej w grze podwójnej w Edynburgu w parze z Antonellą Serra Zanetti. Rok 1998 zakończyła na 295 pozycji w rankingu WTA. W roku 1999 zagrała w turnieju w Rzymie i odpadła od razu w I rundzie. Następnie odpadła w kwalifikacjach do turnieju głównego US Open Sezon 1999 zakończyła na 184 miejscu. W 2000 roku doszła do swojego pierwszego finału w grze pojedynczej w którym przegrała z Irodą Tuliaganową 3:6, 6:2, 3:6. Następnie brała udział w kwalifikacjach do turnieju French Open i Wimbledonu lecz w obu przypadkach przegrała. Lecz w US Open udało jej się pierwszy raz w swojej karierze wejść do turnieju głównego w którym przegrała w III rundzie z Jeleną Dokić 6:7(4), 5:7. Sezon 2000 zakończyła na 80 miejscu. W Australian Open 2001 odpadła już w I rundzie przegrywając 6:7(8), 6:1, 4:6 z Ritą Kuti Kis. Następnie doszła do III rundy w Indian Wells i do ćwierćfinału w Rzymie Na przełomie maja i czerwca brała udział we French Open i doszła do ćwierćfinału. Następnie wygrała swój drugi turniej deblowy w Sopocie w parze z Joannette Kroger. W lipcu doszła do II rundy Wimbledonu a w US Open odpadła w I rundzie. W turnieju w Moskwie doszła do ćwierćfinału. Sezon 2001 zakończyła na 30 miejscu. W 2002 roku doszła do III rundy w Australian Open i French Open do II rundy Wimbledonu o IV rundy US Open. W Indian Wells i Rzymie doszła do II rundy, a w Toronto do III rundy. W I rundzie odpadła w Berlinie i w Charleston. 2002 roku skończyła na 41 pozycji. W Australian Open w 2003 roku odpadła w I rundzie, w French Open odpadła w II rundzie, na Wimbledonie odpadła w III rundzie a w US Open doszła do ćwierćfinału. W 2003 roku doszła do finału w Canberze, przegrywając z Meghann Shaughnessy 1:6, 1:6. Sezon skończyła na 20 pozycji w rankingu WTA.
W Australian Open doszła do II rundy. W marcu w Indian Wells odpadła w II rundzie, a w Rzymie doszła do ćwierćfinału. W turnieju French Open doszła do IV rundy. W maju w Warszawie wygrała swój trzeci turniej deblowy. Na Wimbledonie odpadła w II rundzie, natomiast w US Open doszła IV rundy. Na letnich igrzyskach olimpijskich w Atenach doszła do ćwierćfinału. W Moskwie natomiast odpadła w ćwierćfinale. Sezon skończyła na 19 pozycji.
W Australian Open doszła do III rundy. W marcu grała w Indian Wells i doszła do II rundy. W Rzymie doszła do ćwierćfinału. Na drugim turnieju wielkoszlemowym w sezonie we French Open odpadła w IV rundzie. W San Diego doszła do II rundy, natomiast w Zurychu doszła do ćwierćfinału. Na Wimbledonie odpadła już w I rundzie, a w US Open doszła do III rundy. W końcówce sezonu w Moskwie, na Bali i w Hasselt doszła do finału w których przegrała z Mary Pierce, Lindsay Davenport i Kim Clijsters. W turnieju w Ad-Dausze wygrała w parze z Alicią Molik turniej wygrywając w finale 6:3, 6:4 z Liezel Huber i Carą Black. W 2005 zakończyła sezon na 13 miejscu w rankingu WTA.
Sezon zaczęła znakomicie dochodząc do finału turnieju w Sydney, w którym przegrała z Justine Henin 6:4, 5:7, 5:7. W Australian Open odpadła w IV rundzie przegrywając z Kim Clijsters 5:7, 4:6. W 2006 roku razem w parze z Květą Peschke wygrały trzy turnieje w Dubaju, w Luksemburgu i w Moskwie. Natomiast w singlu doszła do dwóch finałów w Amelia Island i w Luksemburgu. W turnieju French Open przegrała w IV rundzie ze Swietłaną Kuzniecową 6:1, 4:6, 4:6. W turnieju wimbledońskim przegrała w I rundzie z Melanie South 6:3, 3:6, 4:6. Natomiast w US Open przegrała w III rundzie z Shahar Peer 3:6, 7:7, 6:7. Sezon zakończyła na 15 miejscu w rankingu WTA.
W 2007 roku doszła do II rundy Australian Open, Wimbledonu i US Open, natomiast we French Open doszła do III rundy. W lipcu wygrała swój pierwszy turniej w Badgastein pokonując w finale Yvonne Meusburger 6:1, 6:4. W turnieju w Zurychu doszła do półfinału. Sezon zakończyła na 25 miejscu.
W sezonie 2008 w Australian Open doszła do III rundy przegrywając z Justine Henin 5:7, 4:6. W turnieju French Open również odpadła w III rundzie, natomiast na Wimbledonie i w US Open dochodziła do II rundy. W Moskwie i w Montrealu odpadała już w I rundach. Na letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie doszła do III rundy. Sezon skończyła na 30 miejscu w rankingu WTA.
W dwóch pierwszych turniejach wielkoszlemowych sezonu odpadała już w I rundzie. Na Wimbledonie wreszcie przełamała zła passe i doszła do ćwierćfinału przegrywając z Jeleną Diemientjewą 2:6, 2:6. W turnieju w Pradze przegrała w finale z Sybille Bammer 6:7, 2:6. W US Open doszła go IV rundy pokonując po drodze jedną z faworytek Wiktorię Azarenkę 4:6, 6:2, 6:2, a przegrywając z Chinką Li Na 2:6, 2:6. W październiku w Osace doszła do finału, w którym przegrała 5:7, 1:6 z Samanthą Stosur. Następnie w Moskwie wygrała swój drugi turniej w karierze pokonując Olgę Goworcową 6:3, 6:0. Sezon zakończyła na 17 miejscu w rankingu WTA.
Sezon 2010 zaczęła od wielkoszlemowego Australian Open w którym doszła do IV rundy przegrywając z Venus Williams 6:3, 2:6, 1:6. Po tym turnieju wzięła udział w turnieju w Paryżu w którym po wygraniu I rundy bez straty gema (6:0, 6:0) przegrała w II z Lucie Šafářovą 5:7, 2:6. W Indian Wells odpadła w III rundzie przegrywając z Aravane Rezaï 7:6, 6:7, 4:6. Na turnieju w Miami również odpadła w III rundzie. W kwietniu Schiavone wygrała swój trzeci turniej w grze pojedynczej na kortach ziemnych w Barcelonie pokonując w finale swoją rodaczkę Robertę Vinci 6:1, 6:1. W Rzymie przegrała w II rundzie z Marią José Martínez Sánchez, natomiast w Madrycie doszła do III rundy przegrywając z Venus Williams. W turnieju French Open pokonując m.in. Li Na, Marię Kirilenko, Caroline Wozniacki, Jelenę Diemientjewą, a w finale Samanthę Stosur wygrała swój pierwszy wielkoszlemowy turniej. Po paryskim turnieju awansowała na 6 pozycje w rankingu WTA. Na kortach Wimbledonu mistrzyni French Open odpada już w I rundzie. W turnieju US Open doszła do ćwierćfinału, w którym przegrała z Venus Williams 6:7, 4:6.
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 29/07/2007 | Kategoria III | 175 000 | ziemna | 6:1, 6:4 | ||
| 2. | 25/10/2009 | Premier | 1 000 000 | twarda | 6:3, 6:0 | ||
| 3. | 17/04/2010 | International | 220 000 | ceglana | 6:1, 6:1 | ||
| 4. | 05/06/2010 | Wielki Szlem | 16 807 400 | ceglana | 6:4, 7:6(2) | ||
| 5. | 26/05/2012 | International | 220 000 | ceglana | 6:4, 6:4 |
| Data | Miejsce | Partnerka | Finalistki | Wynik | |
| 1. | 29/07/2001 | 6:4, 6:0 | |||
| 2. | 02/05/2004 | 3:6, 6:2, 6:1 | |||
| 3. | 26/02/2005 | 6:3, 6:4 | |||
| 4. | 25/02/2006 | 3:6, 7:6, 6:3 | |||
| 5. | 01/10/2006 | 2:6, 6:4, 6:1 | |||
| 6. | 15/10/2006 | 6:4, 6:7, 6:1 | |||
| 7. | 03/10/2009 | 6:4, 6:2 |
| |||||