| Frank Lampard | ||
 | ||
| Imię i nazwisko | Frank James Lampard, Junior | |
| Data i miejsce urodzenia | 20 czerwca 1978 Romford, Anglia | |
| Pseudonim | Frankie, Lamps, Lampsy, Super Frank | |
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 184 cm | |
| Masa ciała | 88 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Chelsea F.C. | |
| Numer | 8 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1994–2001 1995–1996 2001– | West Ham United → Swansea City (wypoż.) Chelsea F.C. | 148 (24) 9 (1) 374 (126) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
1997–2000 1998 1999– |  Anglia U-18 Anglia U-21 Anglia B Anglia | 16 (9) 1 (0) 90 (23) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 15 maja 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 12 listopada 2011. | ||
Frank James Lampard (ur. 20 czerwca 1978 w Romford) – angielski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w Chelsea oraz reprezentacji Anglii. Występuje głównie w roli zarówno defensywnego jak i ofensywnego gracza. Lampard z 150 bramkami jest najlepszym strzelcem bramek jako pomocnik w Chelsea oraz drugim w Premier League, który przekroczył próg stu goli, wcześniej uczynił to Matthew Le Tissier.
Swoją karierę piłkarską rozpoczynał w zespole West Ham United, byłym klubie jego ojca. Do juniorskiego zespołu dołączył w roku 1994 i w sezonie 1997/1998 zapewnił sobie miejsce w pierwszym składzie. Rok później pomógł swojej drużynie zająć najwyższe miejsce w Premier League w całej historii klubu. W następnym sezonie grając na pomocy zdobył 14 bramek we wszystkich rozgrywkach. W roku 2001 przeszedł za 11 milionów funtów do lokalnego rywala West Hamu, Chelsea.
Od czasu debiutu w nowym zespole jest podstawowym graczem Chelsea, pobił rekord 164 kolejnych występów w Premier League. Uznaje siebie za bramkostrzelnego zawodnika i w klubie z zachodniego Londynu pierwsze ważniejsze trofeum zdobył w roku 2005, wygrywając rozgrywki o mistrzostwo kraju oraz zdobywając Pucharu Ligi. Pod wodzą José Mourinho osiągnął więcej sukcesów; zdobył mistrzostwo Anglii w sezonie 2005/2006 oraz dublet pucharów krajowych w roku 2007. Następnie podpisał nowy kontrakt z klubem, stając się najlepiej zarabiającym piłkarzem ligi. W tym samym roku zdobył bramkę w swoim pierwszym finale Ligi Mistrzów przegranym z Manchesterem United. W sezonie 2009/2010 razem z Chelsea wygrał Puchar Anglii i Ligę Angielską dzięki czemu drużyna z Londynu została Super Mistrzem Anglii.
W reprezentacji Anglii zadebiutował w roku 1999 i wystąpił w barwach jej na Euro 2004 (gdzie zdobył trzy gole w czterech spotkaniach), Mistrzostwach Świata 2006 oraz eliminacjach do Euro 2008. Z Elen Rives piłkarz ma dwójkę dzieci, Lunę i Islę.
Spis treści |
Urodzony w Romford w Londynie Frank Lampard jest synem Franka Lamparda seniora, byłego obrońcy, reprezentanta Anglii oraz dwukrotnego zdobywcy Pucharu Anglii z West Ham United. Jego matka, Pat zmarła na zapalenie płuc 24 kwietnia 2008 roku[1] i od czasu jej śmierci po każdym strzelonym golu patrzy się w niebo i unosi ręce oddając jej cześć[2]. Jego wujkiem jest szkoleniowiec Tottenhamu Hotspur Harry Redknapp[3], zaś kuzynem Jamie Redknapp[4], który grał przez 12 sezonów w Liverpoolu oraz 17 razy wystąpił w reprezentacji Anglii, po czym w roku 2005 zakończył karierę[5].
Lampard uczył się w Brentwood School w Essex, gdzie jego klasową koleżanką była osobowość telewizyjna Jodie Marsh. W GCSE z łaciny otrzymał ocenę A*[6]; był to jeden z 12 egzaminów jakie wykonał. IQ Lamparda wynosi więcej niż 150, przez co mieści się w 0,1% społeczeństwa, którzy mają taki iloraz inteligencji[7].
Lampard karierę rozpoczynał w sierpniu 1992 roku w w West Ham United[8]. Dwa lata później jego wujek, Harry Redknapp został szkoleniowcem klubu a jego ojciec asystentem[9][10]. W październiku 1995 roku został wypożyczony do grającego w Division Two Swansea City i w tym zespole zadebiutował w wygranym 2:0 meczu z Bradford City, zaś pierwszą bramkę strzelił w meczu z Brighton & Hove Albion[11]. W Swansea rozegrał łącznie dziewięć ligowych meczów i w styczniu 1996 roku powrócił do Londynu. Tego samego roku wraz z zespołem juniorów West Ham, którego był kapitanem doszedł do finału FA Youth Cup[12]. 5 maja w meczu z Sheffield Wednesday zadebiutował w West Ham, zaś resztę sezonu spędził na rezerwie[13].
Rok później w marcowym spotkaniu z Aston Villą doznał kontuzji nogi po rozegraniu 13 ligowych meczów[14]. 9 sierpnia 1997 roku w meczu z Barnsley zdobył swoją pierwszą bramkę dla zespołu[15] i stał się podstawowym graczem klubu występując w ponad 30 meczach. W sezonie 1998/1999 zagrał w każdym spotkaniu Premier League[16] i West Ham rozgrywki Premier League zakończył na piątym miejscu, przez co zakwalifikował się do europejskich pucharów[17]. W sezonie 1999/2000 zdobył 13 bramek i był trzecim najlepszym strzelcem zespołu[18]. Zdobył także swoją pierwszą bramkę w europejskich pucharach, w meczu Pucharu Intertoto z FC Jokerit. Łącznie strzelił trzy gole w tych rozgrywkach oraz w Pucharze UEFA[19]. Po sprzedaniu Rio Ferdinanda do Leeds United po sezonie 2000/2001 oraz odejściu jego ojca oraz wujka Redknappa z zespołu, Lampard przeszedł za 11 milionów funtów do Chelsea[20]. Wcześniej otrzymał także ofertę od Aston Villi[12].
Lampard pierwszy raz w Premier League dla nowego klubu wystąpił 19 sierpnia w zremisowanym 1:1 meczu z Newcastle United, zaś w spotkaniu z Tottenhamem Hotspur otrzymał pierwszą czerwoną kartkę[21]. Sezon 2001/2002 zakończył z 37 ligowymi występami. Zdobył pięć bramek w Premier League i siedem we wszystkich rozgrywkach[22]. W pierwszym meczu następnego sezonu, z Charlton Athletic zdobył bramkę dającą Chelsea zwycięstwo 3:2. Był podstawowym graczem zespołu i wystąpił we wszystkich meczach ligowych (38). W 48 wszystkich swoich spotkaniach zdobył osiem bramek[23].
We wrześniu 2003 roku został wybrany najlepszym piłkarzem miesiąca w Premier League, zaś w październiku najlepszym graczem miesiąca PFA według kibiców. W sezonie 2003/2004 po raz pierwszy zdobył dwucyfrową liczbę bramek w lidze (10); poza tym strzelił cztery gole w rozgrywkach Ligi Mistrzów[24], w której Chelsea dotarła do półfinału.
W lipcu 2004 roku przedłużył swoją umowę z klubem o pięć lat[9]. Został również mianowany drugim kapitanem zespołu przez José Mourinho[8]. W sezonie 2004/2005 zagrał w 28 ligowych spotkaniach. Strzelił również 13 bramek (19 we wszystkich rozgrywkach) i poza tym z 16 asystami na koncie został najlepszym asystentem w lidze[25][26]. Wraz z Chelsea zdobył także mistrzostwo Anglii[27]. W Lidze Mistrzów jego klub odpadł po półfinałach z Liverpoolem, zdobył natomiast Pucharu Ligi. W tych rozgrywkach Lampard wystąpił sześciokrotnie i strzelił dwie bramki[26]. Został również wybrany najlepszym piłkarzem roku według FWA[8].
W sezonie 2005/2006 zdobył 16 bramek w 35 meczach[28]. We wrześniu 2005 roku Lampard znalazł się w najlepszej jedenastce na świecie według FIFPro. 28 grudnia opuścił mecz ligowy z powodu choroby i tym samym zakończył serię 164 kolejnych występów w Premier League; pobił rekord, który należał wcześniej do Davida Jamesa (159 spotkań)[29][30]. Pierwszy występ z tej serii zaliczył 13 października 2001 roku, w czasie pierwszego sezonu w Chelsea. Na gali Piłkarza Roku FIFA oraz w plebiscycie na Złotą Piłkę zajął drugie miejsce, za Ronaldinho[31][32].
Z powodu kontuzji pleców Johna Terry'ego Lampard większą część sezonu 2006/2007 grał jako kapitan. Zdobył także swoją 77. bramkę dla klubu i stał się najbardziej bramkostrzelnym pomocnikiem Chelsea, bijąc rekord Dennisa Wise[33]. Lampard sezon zakończył z 21 golami we wszystkich rozgrywkach, w tym rekordowej liczbie sześciu bramek zdobytych w Pucharze Anglii. 6 stycznia 2007 roku w trzeciej rundzie tych rozgrywek w spotkaniu z Macclesfield Town strzelił natomiast swojego pierwszego hat-tricka dla Chelsea. W meczu ćwierćfinałowym z Tottenhamem Hotspur zdobył dwa gole wyrównując zarazem wynik z 3:1 na 3:3; został również wybrany najlepszym graczem rundy za ten występ[34]. Po wygranym finale z Manchesterem United Lampard powiedział, że chciałby zostać w klubie "na zawsze"[35].
W sezonie 2007/2008 Lampard zmagał się z kontuzją i wystąpił w 24 ligowych spotkaniach, najmniej od sezonu 1996/1997. 16 lutego 2008 roku w meczu Pucharu Anglii z Huddersfield Town zdobył setną bramkę dla Chelsea stając się ósmym graczem, który tego dokonał[36]. 12 marca 2008 roku zdobył cztery bramki w wygranym 6:1 meczu z Derby County. Mimo śmierci matki Lampard zagrał w półfinałowym spotkaniu Ligi Mistrzów z Liverpoolem, w którym jego zespół wygrał dzięki jego bramce strzelonej z rzutu karnego w dogrywce. W finałowym meczu z Manchesterm United zdobył bramkę na 1:1 w 45. minucie, jednak jego zespół przegrał po serii rzutów karnych.
13 sierpnia 2008 roku przedłużył swój kontrakt z klubem o pięć lat. Ma w tym czasie zarobić 39,2 milionów funtów[37]. W pierwszych jedenastu spotkaniach sezonu 2008/2009 zdobył pięć bramek. 2 listopada strzelił swojego setnego gola w Premier League. 17 stycznia 2009 roku w meczu ze Stoke City po raz 400 wystąpił w Chelsea. W drugim ćwierćfinałowym meczu z Liverpoolem strzelił dwie bramki, zaś w następnym meczu z Arsenalem również zdobył gola. Sezon zakończył z 12 bramkami na koncie oraz został wybrany najlepszym piłkarzem roku w klubie. W finale Pucharu Anglii z Evertonem strzelił gola a Chelsea wygrała 2:1[38].
W sierpniowym spotkaniu o Tarczę Wspólnoty z Manchesterem United zdobył bramkę, a Chelsea wygrała po serii rzutów karnych. W 2010 roku Chelsea zdobyła Mistrzostwo Anglii i Puchar Anglii. Lampard znów był motorem napędowym zespołu, w efekcie z liczbą 22 goli w lidze, został drugim strzelcem zespołu i czwartym całej Premiership. Był też najlepszym asystentem na angielskich boiskach.
5 maja 2012 roku wraz z zespołem Chelsea zdobył Puchar Anglii sezonu 2011/12. Był to 7. w historii triumf Chelsea w Pucharze Anglii. Londyński klub z Lampardem w składzie dotarł do finału Ligi Mistrzów sezonu 2011/12, w którym zmierzył się z Bayernem Monachium 19 maja 2012 na stadionie Allianz Arena,gdzie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w lidze mistrzów.
W kadrze do lat 21 Lampard zadebiutował 13 listopada 1997 roku w meczu z Grecją. Do roku 2000 wystąpił w tej kategorii wiekowej niemal 20 razy[9]. Był również kapitanem swojego zespołu[12]. W drużynie seniorów po raz pierwszy wystąpił 10 października 1999 roku w spotkaniu z Belgią. W sierpniu 2003 roku w meczu z Chorwacją zdobył pierwszą bramkę[38]. Brał udział w Euro 2004 i Mistrzostwach Świata w 2006 roku. Podczas Euro 2004 zdobył gola przeciwko reprezentacji Francji, która wygrała tamten mecz po dwóch bramkach Zinedine Zidane'a. W roku 2005 został również wybrany najlepszym graczem reprezentacji[8]. Na Mistrzostwach Świata w RPA w meczu z Niemcami w 1/8 finału strzelił wyrównującego gola, który jednak nie został uznany.
Lampard jest rekordzistą w Anglii pod względem nieprzerwanie rozgrywanych meczów w Premier League rozpoczynający się 13.10.2001 a kończący 26.11.2005 i wynoszący 164 gry[39]. Frank pobił wcześniejszy rekord 159 występów pod rząd zdobyty przez Davida Jamesa[39]. 16 bramek Lamparda w sezonie 2005/2006 było rekordem w Anglii dla pomocników. W sezonie 2009/2010 Lampard pobił swój rekord trafiając do siatki aż 22 razy w sezonie. Lampard zdobył do tej pory 185 bramek dla Chelsea (stan na 09.04.2012) co stawia go na 3 pozycji w klasyfikacji najlepszych strzelców klubu, oraz sprawia, że jest najskuteczniejszym pomocnikiem Chelsea w historii. 27 marca podczas meczu z Aston Villą, wygranego przez Chelsea 7:1, Lampard zdobył 4 gole i w tym zanotował swoje 150 trafienie dla londyńskiego klubu. 18 stycznia Lampard rozegrał swoje 400 spotkanie w barwach The Blues. Strzelając gola na 3:0 w meczu z Boltonem Wanderers wpisał się do historii Premier League. Jako jedyny zawodnik w historii angielskiej ligi 9 sezonów z rzędu zdobywał przynajmniej 10 bramek w każdym z nich. Nikt do tej pory nie zdołał tego uczynić.
Lampard ma dwie siostry o imionach Natalie i Clare[1]. Mieszka w Surrey i ma dwójkę dzieci z Elen Rivers, z którą był zaręczony, Lunę oraz Islę; ta druga urodziła się kilka godzin po tym jak Chelsea zdobyła Puchar Anglii w roku 2007. W sierpniu 2006 roku opublikował swoją autobiografię zatytułowaną Tottaly Frank. W lutym 2009 roku Lampard rozstał się z Rives [40][41].
Lampard jest uważany za gracza nieustępliwego. Dysponuje silnym strzałem[12] oraz potrafi tworzyć okazje strzeleckie[30]. José Mourinho opisał go jako gracza "unikalnego"[30].
| |||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||
