| Freeman Freeman-Thomas, 1. markiz Willingdon | |
| Data urodzenia | 12 września 1866 |
| Data i miejsce śmierci | 12 lipca 1941 Londyn |
Wicekról Indii | |
| Okres urzędowania | od 18 kwietnia 1931 do 18 kwietnia 1936 |
| Poprzednik | lord Goschen (p.o.) |
| Następca | lord Linlithgow |
Gubernator generalny Kanady | |
| Okres urzędowania | od 5 sierpnia 1926 do 4 kwietnia 1931 |
| Poprzednik | lord Bing of Vimy |
| Następca | lord Bessborough |
| Przynależność polityczna | Partia Liberalna |
| Okres urzędowania | od 1936 do 1941 |
| Poprzednik | lord Reading |
| Następca | Winston Churchill |
George Freeman Freeman-Thomas GCSI, GCMG, GCIE, GBE (ur. 12 września 1866, zm. 12 sierpnia 1941) - brytyjski polityk i administrator kolonialny, w latach 1926-1931 gubernator generalny Kanady, a od 1931 do 1936 wicekról Indii.
Wykształcenie odebrał w Eton College i w Trinity College na Uniwersytecie w Cambridge. Po ukończeniu studiów podjął karierę polityczną. W latach 1900-1910 zasiadał w Izbie Gmin z ramienia Partii Liberalnej jako reprezentant okręgów Hasting (do 1906 r.) i Bodmin. W 1910 r. został parem Zjednoczonego Królestwa jako baron Willingdon, a rok później jednym z whipów w Izbie Lordów. W latach 1913 - 1926 służył w administracji kolonialnej w Indiach, najpierw jako gubernator Bombaju (do 1918 r.), a potem Madrasu (1919-1924). W 1924 r. otrzymał godność wicehrabiego Willingdon.
W 1926 r. został gubernatorem generalnym Kanady. Był pierwszym gubernatorem Kanady niebędącym przedstawicielem rządu Zjednoczonego Królestwa w Dominium. Stało się tak na mocy postanowień konferencji imperialnej z 1926 r. Willingdon często podróżował po Kanadzie i był pierwszym gubernatorem, który podróżował drogą powietrzną, często latając między Ottawą a Montrealem. W 1927 r., jako pierwszy gubernator generalny, złożył oficjalną wizytę w Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku przyjmował księcia Walii i premiera Baldwina na uroczystościach 60-lecia Kanady.
Po zakończeniu swej kadencji w Ottawie w 1931 r., został podniesiony do rangi hrabiego i wrócił do Indii jako wicekról. W 1936 r. uzyskał tytuł markiza - był ostatnią jak dotąd osobą spoza rodziny królewskiej podniesioną do tej godności. Również wtedy otrzymał honorowy urząd Lorda Strażnika Pięciu Portów i został członkiem Tajnej Rady.
20 lipca 1892 r. poślubił lady Marie Adelaide Brassey (1875 - 30 stycznia 1960), córki Thomasa Brasseya, 1. hrabiego Brassey, i Anny Allnutt, córki Johna Allnutta. Freeman i Marie mieli razem dwóch synówL
Willingdon był zapalonym sportowcem. Lubił wędkarstwo, golf, tenis, narciarstwo, curling i krykiet. Jako Lord-in-Waiting króla Jerzego V często grywał z nim w tenisa. Był kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Imperium Indyjskiego, Orderu Gwiazdy Indii, Orderu Imperium Brytyjskiego i Orderu św. Michała i św. Jerzego. Zmarł w 1941 r. i został pochowany w opactwie westminsterskim.
| Poprzednik nowa kreacja | Markiz Willingdon 1936-1941 | Następca Inigo Thomas, 2. markiz Willingdon |
| Poprzednik Julian Byng, 1. wicehrabia Byng of Vimy | Gubernator generalny Kanady 1926-1931 | Następca Vere Ponsonby, 9. hrabia Bessborough |
| Poprzednik Edward Wood, 1. baron Irwin | Wicekról Indii 1931-1936 | Następca Victor Hope, 2. markiz Linlithgow |
| Poprzednik Rufus Isaacs, 1. markiz Reading | Lord Strażnik Pięciu Portów 1936-1941 | Następca Winston Churchill |
| |||||||