| French Open (Roland Garros) | |
 Kort im. Philippe'a Chartiera - główna arena French Open | |
| Miejsce |  FrancjaParyż, 16. dzielnica |
| Obiekt | Stade Roland Garros |
| Nawierzchnia | ceglana |
| Pierwsza edycja | 1891 |
| Ostatnia edycja | 2011 |
| ATP Tour | |
| Kategoria | turniej wielkoszlemowy |
| Pula nagród | 16 150 460 € (2010) |
| Drabinka | 128S / 128Q / 64D (2010) |
| Dyrektor | Gilbert Ysern |
| WTA Tour | |
| Kategoria | turniej wielkoszlemowy |
| Pula nagród | 16 150 460 € (2010) |
| Drabinka | 128S / 96Q / 64D (2010) |
| Dyrektor | Gilbert Ysern |
| Aktualni mistrzowie | |
Gra pojedyncza mężczyzn Rafael Nadal | |
Gra podwójna mężczyzn Daniel Nestor Nenad Zimonjić | |
Gra pojedyncza kobiet Li Na | |
Gra podwójna kobiet Serena Williams Venus Williams | |
Gra mieszana Katarina Srebotnik Nenad Zimonjić | |
| Strona internetowa | |
| Wielki Szlem |
|
French Open, Roland Garros – międzynarodowe mistrzostwa Francji w tenisie, jeden z czterech turniejów zaliczanych do Wielkiego Szlema rozgrywany w Paryżu na kortach imienia Rolanda Garrosa na przełomie maja i czerwca.
Spis treści |
Pierwszy turniej pod nazwą Championnat de France został rozegrany w 1891 i miał lokalny charakter. W 1897 do udziału dopuszczono kobiety, a w 1912 rozpoczęto grę na mączce ceglanej (do tego czasu grano w tenisa wyłącznie na kortach trawiastych). W 1925 do rozgrywek dopuszczono najlepszych graczy spoza Francji i zmieniono nazwę turnieju na Championats Internationaux de France. Powrócono wtedy na chwilę do kortów trawiastych (1925-1927).
Po zwycięstwie Francji w Pucharze Davisa (1927), zbudowano nowy stadion, nazwany imieniem bohatera I wojny światowej, Rolanda Garrosa, na którym turniej odbywa się do dziś. Zmieniono jednocześnie nazwę mistrzostw na Tournoi de Roland Garros (1928). W latach 1945-1947 Roland Garros był rozgrywany po Wimbledonie, jako 3. turniej wielkoszlemowy. W 1968 mistrzostwa Francji stały się pierwszym wielkoszlemowym turniejem "open", zezwalającym na start zarówno profesjonalistom jak i amatorom.
Od 1981 przyznaje sie specjalne nagrody dla graczy - Prix Orange (za postawę fair-play), Prix Citron (osobowość turnieju) oraz Prix Bourgeon (rewelacja roku). W 2007 zrównano pule nagród pieniężnych w rozgrywkach męskich i kobiecych. Główna nagroda dla zwycięzcy w 2009 roku wyniesie ponad milion Euro dla pań i panów. Od 2008 oficjalna nazwa turnieju brzmi Roland Garros Tournament.
| Etap | Punkty rankingowe WTA | Punkty rankingowe ATP |
|---|---|---|
| Zwycięstwo | 2000 | 2000 |
| Finał | 1400 | 1200 |
| Półfinał | 900 | 720 |
| Ćwierćfinał | 500 | 360 |
| 4. runda | 280 | 180 |
| 3. runda | 160 | 90 |
| 2. runda | 100 | 45 |
| 1. runda | 5 | 10 |
Nawierzchnia ziemnego kortu w Paryżu wykonana jest z czerwonej mączki i sprawia, że piłka po odbiciu się od kortu zwalnia, robiąc przy tym wysoki kozioł. Sprawia to, iż mocny serwis przestaje być dużym atutem na tej nawierzchni. M.in. dlatego, takie sławy jak Pete Sampras, Jimmy Connors, Boris Becker, Lindsay Davenport czy Martina Hingis nie zdołały tu nigdy wygrać i co za tym idzie, skompletować Wielkiego Szlema. Innym tenisistom z kolei nawierzchnia ta pasuje tak bardzo, że poza Paryżem nie wygrali żadnego innego turnieju wielkoszlemowego (7 z 11 ostatnich zwycięzców wśród panów).
Najwięcej zwycięstw w paryskiej imprezie wśród mężczyzn odniósł Francuz Max Décugis, który wygrywał tu 8 razy (1903-1904, 1907-1909,1912-1914). 6-krotnie French Open wygrali Szwed Björn Borg (1974-1975, 1978-1981) oraz Hiszpan Rafael Nadal (2005-2011, z przerwą w 2009), pięciokrotnie zwyciężał Francuz Henri Cochet 1922, 1926, 1928, 1930 ,1932
Natomiast wśród kobiet najwięcej zwycięstw zanotowała amerykanka Chris Evert - 7 (1974-1975, 1979-1980, 1983-1985), 6 razy French Open wygrała Niemka Steffi Graf (1987-1988, 1993, 1995-1996, 1999) oraz Francuzka Suzanne Lenglen (1920-1923, 1925-1926). Minimum 5 zwycięstw w turnieju mają również Australijka Margaret Smith Court (1962, 1964, 1969-1970, 1973) oraz Francuzka Françoise Masson (1897-1899, 1902-1903).
We French Open, w jak i pozostałych turniejach Wielkiego Szlema, finałowe sety w grach pojedynczych grane są bez tie-breaka (do dwóch gemów przewagi), a w grze mieszanej w ostatnim secie rozgrywa się tzw. super tie-break.
Zwycięzcy turnieju otrzymują specjalne puchary:
Po każdej wygranej nazwisko zwycięzcy zostaje wypisane na oryginalnym pucharze (wykonanym ze srebra), a zawodnicy otrzymują wykonane przez Maisona Mellerio wierne repliki.
| Rekord | Kobiety | Mężczyźni |
|---|---|---|
| najwięcej tytułów (łącznie) | Suzanne Lenglen (15) | Max Décugis (29) |
| najwięcej tytułów (gra pojedyncza) | Chris Evert (7) | Max Décugis (8) |
| najwięcej tytułów z rzędu (gra pojedyncza) | Suzanne Lenglen (4) | Rafael Nadal (4) Björn Borg (4) Paul Aymé (4) |
| najwięcej tytułów (gra podwójna) |  / Martina Navrátilová (7) | Max Décugis (14) |
| najmłodsi mistrzowie |  Monica Seles1990, 16 lat, 6 miesięcy | Michael Chang 1989, 17 lat, 3 miesiące |
| najstarsi mistrzowie | Chris Evert 1986, 31 lat, 5 miesięcy | Andrés Gimeno 1972, 34 lata, 10 miesięcy |
| ostatni francuscy triumfatorzy | Mary Pierce (2000) | Yannick Noah (1983) |
| |||||
| |||||||||||||||||
