Futro – skóra zwierzęca pokryta sierścią (składająca się głównie z białek) dwojakiego rodzaju:
Spis treści |
Czynnikami branymi pod uwagę przy ocenie jakości futra są:
Przy produkcji ubrań najczęściej wykorzystuje się futra następujących zwierząt:
Nazwą futro określa się również ptasie skórki pokryte obfitym puchem (np. skórki pingwinów, gęsi i łabędzi), wykorzystywanych w celach estetycznych, bądź przy produkcji ubrań o dużych walorach cieplnych[1].
Certyfikacja futra to dodatkowa procedura weryfikacyjna mająca na celu potwierdzenie pochodzenia skór od zwierząt hodowlanych utrzymywanych we właściwych warunkach pochodzących z krajów, w których przestrzegane są prawa zwierząt. Potwierdza ona także wysoki poziom dobrostanu zwierząt, profesjonalnego przygotowania hodowców, zachowania reżimu dotyczącego ochrony środowiska czy profilaktyki weterynaryjnej[2].
SAGA FURS® to najbardziej rozpowszechniony na świecie i prestiżowy zarazem znak jakości skór futerkowych promowany przez organizację SAGA FURS założoną w 1954 r.[3][2] W komisji unifikacyjnej poza przedstawicielami fińskim oraz norweskim znajduje się także przedstawiciel polski. Komisja ta pracuje miedzy innymi nad ujednoliceniem certyfikatów. Dzięki tym pracom polskie certyfikaty uznawane są przez Dom Aukcyjny w Helsinkach oraz zostały włączone w certyfikowane kolekcje skór[2]. SAGA FURS pracuje wyłącznie z europejskimi fermami przestrzegającymi prawa krajowe i międzynarodowe chroniącymi dobrobyt zwierząt[4].
Znak OA™ (Origin Assured, "Pochodzenie Gwarantowane")[2] to symbol oraz akcja mająca na celu pokazanie konsumentowi kupującemu futro informacji o źródłach jego pochodzenia oraz drogi jaką futro pokonuje (ferma → dom aukcyjny → zakłady odzieżowe)[2]. Znak OA™ ma być zapewnieniem, że futro oznaczone tym symbolem pochodzi z kraju w których przestrzegane są prawa zwierząt oraz ferm na których prowadzone są legalne hodowle w których przestrzega się ochrony środowiska[2][5]. Projekt powstał i jest promowany przez IFTF (International Fur Trade Federation) - Międzynarodowe Stowarzyszenie Futrzarskie, Domy Aukcyjne (NAFA, Kopenhagen Fur, Finnish Fur Sales oraz American Legend)[2]. Pierwszy raz znak ten został zaprezentowany na rynku futrzarskim w grudniu 2006 r. Od tego czasu międzynarodowe domy aukcyjne które są partnerami programu OA™ odpowiedzialne są za sortowanie oznaczonych futer, ich czytelną identyfikację oraz za dystrybucję samych oznaczeń[6].
Polska znajduje się na liście krajów produkujących futra na fermach hodowlanych, które później oznaczone mogą być znakiem Origin Aprroved[7]
Znane są przypadki niehumanitarnego trzymania zwierząt hodowanych dla futra, szczególnie w krajach Trzeciego Świata[8].
W niektórych krajach europejskich zakazano lub ściśle uregulowano hodowlę zwierząt futerkowych[9]. Na świecie znane są protesty organizacji prozwierzęcych i proekologicznych, które przeciwstawiają się handlowi jak i zabijaniu zwierząt dla futra. Jedną z najsłynniejszych kampanii jest "I'd Rather Go Naked Than Wear Fur" (w tłumaczeniu: Wolę chodzić nago niż nosić futro)[10].
Szczegółowe warunki i metody uśmiercania zwierząt futerkowych w Polsce reguluje "Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 września 2004 r. w sprawie kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju i uśmiercania zwierząt"[11]
