Widget
Podziel się:

Gaz doskonały


Gaz doskonały – zwany gazem idealnym jest to abstrakcyjny, matematyczny model gazu, spełniający następujące warunki:

  1. brak oddziaływań międzycząsteczkowych z wyjątkiem odpychania w momencie zderzeń cząsteczek
  2. objętość cząsteczek jest znikoma w stosunku do objętości gazu
  3. zderzenia cząsteczek są doskonale sprężyste
  4. cząsteczki znajdują się w ciągłym chaotycznym ruchu

Założenia te wyjaśniły podstawowe właściwości gazów. Po odkryciu własności cząstek w mechanice kwantowej, zastosowano te założenia też do cząstek kwantowych. Powyższe założenia prowadzą do następujących modeli:

  1. Klasyczny gaz doskonały,
  2. Gaz Fermiego, będący zastosowaniem modelu do fermionów, np. elektronów w metalu
  3. Gaz bozonów, będący zastosowaniem modelu do bozonów, np. fotonów.

[edytuj] Klasyczny gaz doskonały

Gaz taki w mechanice klasycznej opisuje równanie Clapeyrona (równanie stanu gazu doskonałego), przedstawiające zależność między ciśnieniem gazu p, jego objętością V, temperaturą T i licznością n wyrażoną w molach:

pV = nRT\,  gdzie  R jest stałą gazową

lub

pV = NkT\,  gdzie  k jest stałą Boltzmanna.

Gaz doskonały to model, słuszny w pełni jedynie dla bardzo rozrzedzonych gazów. W rzeczywistych gazach wzrost ciśnienia powoduje, że zmniejszają się odległości między cząsteczkami oraz powoduje pojawianie się oddziaływań międzycząsteczkowych. Oddziaływania te odgrywają coraz większą rolę gdy maleje temperatura gazu zbliżając się do temperatury skraplania. W bardzo wysokich temperaturach zderzenia przestają być sprężyste. Model ten może być jednak stosowany w praktyce do niemalże wszystkich gazów w zbliżonych do warunkach normalnych. Dla gazów rzeczywistych przy dużych gęstościach i ciśnieniach niezbędne jest stosowanie równań uwzględniających te efekty (zob. równanie Van der Waalsa i wirialne równanie stanu).

[edytuj] Termodynamiczne funkcje stanu

Wzory określające niektóre termodynamiczne funkcje stanu dla gazu doskonałego:

S = Nk \left(   \ln \left( \frac{V}{N} \right) +  \frac{3}{2} \ln \left( \frac{3}{2} k T \right) +  {\frac{5}{2} } \ln \left( \frac{4 \pi m} {3 h^2} \right) +  \frac{5}{2}\right)
 U = \frac{3}{2} p V = \frac{3}{2} N k T

[edytuj] Inne związki dla gazu doskonałego

  • zależność między pojemnościami cieplnymi
 C_p = C_V + k N \frac{}{}
  • wartość pojemności cieplnej przy stałej objętości
C_V = 3 k N \frac{}{}

gdzie:

kstała Boltzmanna,
N – liczba cząstek w gazie.

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne