Gaz pieprzowy jest jednym z popularniejszych lakrymatorów. Substancją czynną gazu pieprzowego jest OC (oleoresin capsicum czyli kapsaicyna alkalidowa) którego ilość w gazie nie przekracza 15%. Używa się go głównie do samoobrony. Nie jest gazem paraliżującym. W Polsce nie jest sklasyfikowany jako broń, więc jest dostępny dla wszystkich, od 2005 roku jest stosowany także przez polską policję[1]. Ponieważ gaz pieprzowy nie działa poprzez wywoływanie bólu lecz poprzez wywołanie uczucia silnego pieczenia, połączonego z trudnością oddychania i utrzymania otwartych oczu oraz dezorientację, środek ten jest także skuteczny w konfrontacji z osobami pod wpływem alkoholu, narkotyków lub pod wpływem dużej ilości adrenaliny (pobudzone). Aby później zidentyfikować napastnika gazy pieprzowe zawierają kolorowy barwnik (głównie odcienie czerwieni), który trudno jest zmyć z twarzy.
Twarz osoby poszkodowanej należy przemyć ciekłym tłuszczem roślinnym lub tłustym mlekiem. Można umyć ją mydłem, szamponem, albo jakimkolwiek innym detergentem zmywajacym tłuszcz. Ulgę obezwładnionym przynoszą też zimne kompresy lub lód w workach (przyłożone do miejsc skażonych). Nie należy myć porażonych miejsc wodą (bez detergentu), gdyż powiększy to obszar skażony. W razie potrzeby należy skontaktować się z lekarzem.
Skuteczność gazu pieprzowego jako środka do samoobrony zależy od wielu czynników, osoby często spożywające ostre potrawy i przyprawy takie jak chilli i tabasco są w dużym stopniu odporne na działanie tego gazu. W przypadku wystrzału gazu bezpośrednio na twarz, może dojść do duszenia, obrażeń oczu oraz śluzówki. Jest szczególnie niebezpieczny dla osób z astmą, alergią i innymi podobnymi schorzeniami.
| Ilość gazu (ml) | Czas rozpylania (s) |
|---|---|
| 15 | ~5 |
| 25 | ~6 |
| 60 | ~8 |
| 90 | ~10 |
| 120 | >10 |
Istnieją gazy pieprzowe stworzone do obrony przed agresywnymi zwierzętami. Różnią się one jedynie ilością substancji czynnej czyli OC. W takiego rodzaju gazach jego stężenie wynosi do 11% ("ludzkie" około 15%).
Gazy mogą być w postaci aerozolu lub tzw. żelu. Gazy w postaci aerozolu rozpylają się jak dezodorant w sprayu: są wrażliwe na wiatr, nie można ich używać w zamkniętych pomieszczeniach i mają niewielki zasięg – do 2,5 metra. Gazy w żelu „wystrzeliwują” strumień podobny do piany. Ma on znacznie lepszą skuteczność gdyż znakomicie osiada na trafionych przedmiotach ale trudno nim trafić w cel.
