| Gdańska Stocznia "Remontowa" | |
 | |
| Typ stoczni | stocznia remontowo-budowlana |
| Data powstania | 1 lipca 1952 |
| Państwo |  Polska |
| Miasto | Gdańsk |
| Dawne nazwy | Baza Remontowa - Ostrów, Gdańska Stocznia Remontowa |
| Doki pływające | 6 (w tym podnośnik pływający) |
| Pochylnie | 1 boczna |
| Strona stoczni | |
Gdańska Stocznia "Remontowa" (pełna nazwa: Gdańska Stocznia "Remontowa" im. Józefa Piłsudskiego SA; nazwa handlowa: "Remontowa" SA; ang.: Gdańsk Shiprepair Yard "Remontowa" S.A.) – największa polska stocznia remontowa, położona na Ostrowiu w Gdańsku. Lider Grupy "Remontowa".
Działa w branży okrętowej remontując, przebudowując i budując obiekty pływające. Z początkiem XXI wieku rozpoczęła działalność w dziedzinie offshore. Jest firmą-matką Grupy "Remontowa" składającej się jeszcze z m.in. Remontowa Shipbuilding S.A. i mniejszych firm branż kadłubowych, elektrycznych, rusztowaniowych i in.
W rankingu specjalistycznego pisma Drydock dotyczącego najlepszych i największych stoczni remontowych "Remontowa" SA zajmuje miejsca w pierwszej trójce w Europie i w pierwszej piątce na świecie. Jest także w notowana w krajowych rankingach największych firm w Polsce (m.in. "500 Polityki").
W skład zarządu wchodzą: Jarosław Flont (Prezes), Zbigniew Andruszkiewicz (Członek Zarządu ds. Handlowych), Adam Ruszkowski (Członek Zarządu ds. Wykonawstwa).
Spis treści |
1952, 1 lipca - utworzenie przedsiębiorstwa pod nazwą Baza Remontowa - Ostrów z siedzibą w Gdańsku na Ostrowiu.
1952, 7 listopada - zmiana nazwy na Gdańska Stocznia Remontowa
1958, listopad - liczba zatrudnionych przekroczyła 2000 osób.
1961 - stworzono szkołę przyzakładową, która zapewniała napływ wykwalifikowanych robotników aż do roku 1991, kiedy Stocznia zrezygnowała z finansowania działalności tej placówki.
1962-1964 - budowa serii 100-tonowych barek
1963 - sprowadzenie ze Szczecina doku pływającego o nośności 2 700 ton oraz zakup doku o nośności 11 000 ton
1964 - liczba zatrudnionych przekroczyła 4 320 osób.
1965 i 1967 - budowa 2 doków o nośności 3 500 ton
1968 - budowa doku o nośności 9 000 ton
1970, 15-17 grudnia i 18-20 grudnia - strajki, których efektem było wprowadzenie podwyższonej o 20% stawki godzinowej i zniesienie górnego pułapu premii; budowa doku o nośności 25 000 ton
1974 - budowa doku o nośności 55 000 ton dla szwedzkiej stoczni Götaverken z Göteborga
1980, 15 sierpnia - rozpoczęcie strajku okupacyjnego, podczas którego sformułowano 18 postulatów i uchwalono porozumienie z komitetami strajkowymi Stoczni Gdańskiej, Stoczni Północnej i Gdańskiej Stoczni Remontowej (dawna nazwa "Remontowej" SA) uzgadniając, że przerwanie strajku może nastąpić dopiero po wspólnym podjęciu decyzji. W odróżnieniu od Stoczni Gdańskiej, w Remontowej 16 sierpnia strajku nie przerwano. Był on kontynuowany (a w Stoczni Gdańskiej wznowiony) aż do podpisania porozumień sierpniowych 31 sierpnia.
1981, 11 listopada - w wyniku plebiscytu wśród pracowników stocznia przyjmuje imię Józefa Piłsudskiego. W uroczystościach nadania imienia dla GSR uczestniczy Marian Jurczyk z Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność"
1981, 13 grudnia - wprowadzenie stanu wojennego i rozpoczęcie strajku okupacyjnego, brutalnie przerwanego w godzinach rannych w dniu 16 grudnia interwencją wojska i milicji. W stoczni pojawiły się czołgi i pojazdy opancerzone, nastąpiły liczne aresztowania i internowania. Pojawia się też komunistyczny komisarz wojskowy - namiestnik przestępczej grupy zbrojnej WRON. 28 grudnia strajk w Stoczni Remontowej w Gdańsku na znak protestu przeciw rozbiciu przez ZOMO tablic z imieniem Józefa Piłsudskiego. Strajkujący zostają zatrzymani i przewiezieni do aresztów tymczasowych.
1982 i lata następne. Represje karne wobec działaczy związkowych i uczestników strajku - wyroki pozbawienia wolności od 2 do 7 lat, zwolnienia z pracy, pozbawienie premii i trzynastych pensji.
1986 - zakup doku o nośności 33 000 ton (największego doku pływającego w Polsce)
1988, 23 sierpnia - włączenie się do ogólnopolskiej akcji protestacyjnej i rozpoczęcie strajku okupacyjnego, w czasie którego odbył się wiec z udziałem Lecha Wałęsy.
1989, 12 maja - przywrócenie stoczni imienia J. Piłsudskiego, odebranego po wydarzeniach stanu wojennego[1].
1989 - reorganizacja stoczni przystosowująca firmę do działań w ramach gospodarki rynkowej; zmiana kierunku sprzedaży: w roku 1990 na rynki zachodnie sprzedawano 8% usług, a w roku 2001 86%
1993 - zakupiono albańską stocznię w Durrës, która po nieudanych próbach restrukturyzacyjnych i lokalnych zamieszkach została sprzedana w 2003 roku.
1997 - powołanie własnego biura konstrukcyjnego zatrudniającego 100 konstruktorów i specjalistów
2001 - prywatyzacja stoczni
2006 - przebudowa doku nr 3 zwiększająca jego wymiary (dł.: z 176 m na 189,4 m, szer.: z 34 m na 44 m) i nośność (z 11 000 ton na 15 000 ton)
2006 - przekroczenie miliarda złotych przychodu
2009, marzec - ujawnienie problemów finansowych wynikających z zaangażowania się stoczni w opcje walutowe; ustąpienie prezesa Piotra Soyki (oficjalną przyczyną było przejście na emeryturę) i objęcie tej funcji przez Jarosława Flonta
Poza remontami ok. 200 statków wszelkich typów rocznie, w "Remontowej" SA modernizowano jednostki z branży offshore:
Grupa Remontowa stanowi grupę kapitałową skupioną wokół Gdańskiej Stoczni "Remontowa" SA. W jej skład wchodzą m.in.[potrzebne źródło]:
| ||||||||||||||
