| George Catlett Marshall | |
gen. George Catlett Marshall | |
| Data i miejsce urodzenia | 31 grudnia 1880 Uniontown, Pensylwania, Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce śmierci | 16 października 1959 Waszyngton, Stany Zjednoczone |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1902–1959 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska | szef Sztabu US Army |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa: |
| Późniejsza praca | Sekretarze stanu USA, przew. Amerykańskiego Czerwonego Krzyża |
| Odznaczenia | |
| George Catlett Marshall | |
| 50. Sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 21 stycznia 1947 do 20 stycznia 1949 |
| Poprzednik | James Francis Byrnes |
| Następca | Dean Gooderham Acheson |
George Catlett Marshall (ur. 31 grudnia 1880 w Uniontown w stanie Pensylwania, zm. 16 października 1959 w Waszyngtonie) – amerykański dowódca wojskowy, generał armii United States Army, uczestnik I i II wojny światowej, polityk, 50. Sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych (1947–1949), sekretarz obrony USA (1953–1954), przewodniczący Amerykańskiego Czerwonego Krzyża, laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1953).
Spis treści |
Od 1901 roku w armii amerykańskiej. Do czasu wybuchu II wojny światowej pełnił wiele funkcji związanych ze szkoleniem, planowaniem oraz modernizacją uzbrojenia. W roku 1939 prezydent Franklin Delano Roosevelt mianował go szefem Sztabu Armii Lądowej. Marshall pełnił tę funkcję do 1945 roku. W latach 1947-1949 był sekretarzem stanu w ekipie Harry'ego Trumana.
Uważany jest za współtwórcę doktryny Trumana oraz twórcę planu pomocy gospodarczej dla Europy "European Recovery Program", od jego nazwiska nazwanego "Planem Marshalla". Marshall, w przemówieniu wygłoszonym 5 czerwca 1947 r. na Uniwersytecie Harvarda, powiedział: "Stany Zjednoczone powinny zrobić wszystko, co jest w ich mocy, by pomóc w powrocie do zdrowia gospodarczego na świecie, bez którego nie może być politycznej równowagi i pokoju". Plan ten został zrealizowany w latach 1948-1951 – brało w nim udział 16 państw europejskich i Turcja. Państwa bloku wschodniego, m.in. Polska oraz Finlandia odmówiły udziału w programie pod naciskiem ZSRR uznającego plan za "imperialistyczny spisek".
W roku 1949 zrezygnował z pracy w Departamencie Stanu i został przewodniczącym Amerykańskiego Czerwonego Krzyża. W latach 1953–1954 był sekretarzem obrony USA.
W uznaniu zasług w stworzeniu "Planu Marshalla" w roku 1953 został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla. Człowiek Roku 1943 i 1947 według magazynu Time.
| |||||||
| |||||||