| Gigi Fernández | |
Gigi Fernández, US Open 2009 | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Lake Mary |
| Data i miejsce urodzenia | 22 lutego 1964 San Juan |
| Wzrost | 170 cm |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1983 |
| Zakończenie kariery | 1997 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 2 |
| Najwyżej w rankingu | 17 (6 października 1991) |
| Australian Open | 4R (1990, 1993) |
| Roland Garros | 2R (1986, 1987, 1991) |
| Wimbledon | SF (1994) |
| US Open | QF (1991, 1994) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 69 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (4 marca 1991) |
| Australian Open | W (1993, 1994) |
| Roland Garros | W (1991-1995, 1997) |
| Wimbledon | W (1992-1994, 1997) |
| US Open | W (1988, 1990, 1992, 1995, 1996) |
| Tenis ziemny | ||
| Barcelona 1992 | debel | |
| Atlanta 1996 | debel | |
Beatriz Cristina Fernández, Gigi Fernández (ur. 22 lutego 1964 w San Juan) - portorykańska tenisistka, zwyciężczyni 17 turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, liderka rankingu deblowego, w barwach USA mistrzyni olimpijska i zdobywczyni Pucharu Federacji.
Spis treści |
Córka portorykańskiego lekarza, spokrewniona ze znanym aktorem José Ferrerem, treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 8 lat. Po występach w amerykańskich rozgrywkach akademickich (w barwach Clemson University w Karolinie Południowej) rozpoczęła w 1983 karierę zawodową. Była pierwszą Portorykanką - sportowcem zawodowym.
Miejsce w historii tenisa zapewniła sobie przede wszystkim jako deblistka. W ciągu czternastu lat kariery wygrała 17 turniejów wielkoszlemowych, z czego 14 w parze z Nataszą Zwieriewą (białorusko-portorykańską parę na liście najbardziej utytułowanych żeńskich debli w Wielkim Szlemie wyprzedzają jedynie Pam Shriver i Martina Navrátilová). Łącznie triumfowała w 68 imprezach zawodowych w grze podwójnej. Dziesięć razy występowała w deblowym Masters, wygrywając ten turniej dwukrotnie. W 1991 po raz pierwszy znalazła się na czele rankingu deblistek. Nie udało się jej odnieść wielkoszlemowego zwycięstwa w mikście, chociaż trzy razy - z Cyrilem Sukiem - dochodziła do finałów (Australian Open, Wimbledon, US Open, wszystkie w 1995).
W 1993 i 1994 Fernández i Zwieriewa były bliskie uzyskania deblowego Wielkiego Szlema. Wygrały za każdym razem trzy pierwsze imprezy, a porażki ponosiły dopiero w półfinałach US Open z Arantxą Sánchez Vicario i Heleną Sukovą (1993) oraz Kateriną Maleewą i Robin White (1994). Utytułowane zawodniczki wygrały jednak sześć wielkoszlemowych turniejów z rzędu w latach 1992-1993 (od French Open 1992 do Wimbledonu 1993), można zatem mówić o zdobyciu przez nie "nieklasycznego" Wielkiego Szlema.
Gigi Fernández próbowała także swoich sił w grze pojedynczej. Nie miała na koncie takich osiągnięć, jak jej partnerka Zwieriewa (finalistka French Open 1988), ale może pochwalić się m.in. dwoma wygranymi turniejami WTA Tour (Singapur 1986, Albuquerque 1991) oraz jednym półfinałem (Wimbledon 1994, porażka z Martiną Navrátilovą) i dwoma ćwierćfinałami (US Open 1991, 1994) wielkoszlemowymi. Wielokrotnie dochodziła do 1/8 finału w Wielkim Szlemie. W 1991 zajmowała 22. miejsce w rankingu światowym.
Ma bogatą kartę reprezentacyjną. W parze z Mary Joe Fernández (zbieżność nazwisk przypadkowa) zdobyła tytuł mistrzyni olimpijskiej w deblu na igrzyskach w Barcelonie (1992) i Atlancie (1996). W latach 1988-1997 występowała w amerykańskiej reprezentacji w Pucharze Federacji, sięgając po to trofeum w 1990 i 1996. Bilans jej pojedynków pucharowych to 23 zwycięstwa i 3 porażki, niemal wyłącznie w deblu (w singlu rozegrała jedynie dwa mecze, przegrała z Niemką Anke Huber, a pokonała Francuzkę Mary Pierce). W 1987 i 1988 Fernández była powołana także do ekipy amerykańskiej w Pucharze Wightman (dwa zwycięstwa nad Brytyjkami).
W listopadzie 1997 praworęczna Fernández zakończyła karierę sportową. Jej zarobki na kortach przekroczyły cztery i pół miliona dolarów amerykańskich. Pozostała związana z tenisem jako trenerka, prowadząc m.in. Rennae Stubbs, reprezentację Portoryko w Pucharze Federacji oraz drużynę tenisową University of South Florida. Zajmuje się także działalnością charytatywną. W 1999 została uznana za portorykańską sportsmenkę stulecia.
W 2010 roku, wraz z jedną ze swoich partnerek deblowych - Nataszą Zwieriewą, została przyjęta do Międzynardodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Jest wyoutowaną lesbijką od 1995 roku, kiedy jedna z gazet opublikowała informację o jej relacji z hiszpańską tenisistką - Conchitą Martínez[1].
| |||||
| |||||