| Gmina Jakubów (Radwanice) | |
| 1946-1954[1][2] | |
| Województwo | 1946-50: wrocławskie 1950-54: zielonogórskie[2] |
| Powiat | głogowski |
| Siedziba władz | 1945-46: Jakubów 1946-54: Radwanice |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 13 |
Gmina Jakubów (Radwanice)[2] (od 195?[2] gmina Radwanice) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945-1954[3] w woj. wrocławskim i woj. zielonogórskim (dzisiejsze woj. lubuskie). Siedzibą władz gminy był początkowo Jakubów, a następnie od 1946 Radwanice.
Gmina Jakubów powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. II okręg administracyjny – Dolny Śląsk). 28 czerwca 1946 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu głogowskiego – weszła w skład nowo utworzonego woj. wrocławskiego[4][5]. 6 lipca 1950 gmina wraz z całym powiatem głogowskim weszła w skład nowo utworzonego woj. zielonogórskiego[6].
Według stanu z 1 lipca 1952 gmina składała się z 13 gromad: Buczyna, Drożów, Drożyna, Jabłonów, Jakubów, Kłębanowice, Lipin, Łagoszów Wielki, Nowa Kuźnia, Nowy Dwór, Przesieczna, Radwanice i Sieroszowice[7]. Gmina została zniesiona 29 września 1954[2] wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[8]. Wraz z kolejną reformą administracyjną (reaktywującą gminy) 1 stycznia 1973 przywrócono jednostkę o nazwie gmina Radwanice w tymże powiecie i województwie[9].
| |||||||||||||||||