Goclenius (Rudolph Goeckel, ur. 1 marca 1547 w Korbach, zm. 8 czerwca 1628 w Marburgu) – niemiecki filozof, profesor logiki w Akademii w Marburgu.
Studiował w Erfurtcie, Marburgu i w Wittenbergii. Po skończeniu studiów w 1571 roku był dyrektorem szkoły w rodzinnym Korbach. W 1581 roku Landgraf Wilhelm IV, znany astronom, umożliwił mu pracę w Akademii w Marburgu. Tam zajmował się filozofią, logiką, metafizyką i etyką. Jako prawdziwy humanista swoich czasów pisał rozprawy z takich dziedzin jak: matematyka, geografia, astronomia, botanika, zoologia czy medycyna. Jego najstarszy syn Rudolf Goclenius Młodszy również był profesorem w Marburgu.
Goclenius jest uważany za pierwszą osobę, która użyła w druku słowo "psychologia". W 1590 roku napisał łacińską rozprawę pod tytułem: "ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ: hoc est, de hominis perfectione, animo, et in primis ortu huius, commentationes ac disputationes quorundam Theologorum & Philosophorum nostræ ætatis, quos versa pagina ostendit" co można przetłumaczyć jako: "Psychologia, czyli o doskonałości człowieka, o duszy, a przede wszystkim o jej pochodzeniu rozważania i rozprawy wybranych współczesnych teologów i filozofów, których nazwiska znajdują się na odwrotnej stronie"[1]. Goclenius jednak nie przywiązywał do tej nazwy zbyt wielkiej wagi, gdyż w jego późniejszych dziełach, słowo to nie występuje.
