| Gorączka Sobotniej Nocy Saturday Night Fever | |
| Gatunek | muzyczny, dramat |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 119 min |
| Reżyseria | John Badham |
| Scenariusz | Norman Wexler Nik Cohn (artykuł) |
| Główne role | John Travolta |
| Muzyka | Yvonne Elliman Barry Gibb Maurice Gibb Robin Gibb David Shire |
| Zdjęcia | Ralf Bode |
| Scenografia | Charles Bailey George DeTitta Sr. James Mazzola |
| Kostiumy | Patrizia von Brandenstein |
| Montaż | David Rawlins |
| Produkcja | Robert Stigwood Ellen March |
| Wytwórnia | Robert Stigwood Organization |
| Dystrybucja | Paramount Pictures |
Gorączka sobotniej nocy (ang. Saturday Night Fever) – amerykański film z 1977 roku. Film porusza tematy ciężkiego życia, dyskryminacji i rasizmu. Gorączka sobotniej nocy została obrana za ikonę kultury disco, i końca lat 70., a piosenki zespołu Bee Gees zajmowały pierwsze miejsca na listach przebojów.
Aranżacja czasów, gdzie zwykłe, codzienne życie Tony’ego Manero (John Travolta) pracującego w sklepie chemicznym przeplata się z sobotnimi wypadami na dyskoteki, które pozwalały mu oderwać się od szarej codzienności. Tylko tam słyszał pochwały i komplementy z powodu swoich wspaniałych umiejętności tanecznych.
Tony oraz inni jego przyjaciele marzą o wyprowadzeniu się na Manhattan, jednak nie mają na to większych szans, gdyż nie są wykształceni. Głównym wątkiem filmu jest znajomość Tony’ego ze Stephanie, która ćwiczyła w dyskotece odwiedzanej przez Manero. Stephanie opowiadała młodemu tancerzowi o Manhattanie, gwiazdach i życiu o którym Tony marzył.
John Travolta został po tym filmie idolem nastolatków, a także, co przyczyniło się do przerwy w jego karierze, "zaszufladkowany" jako dyskotekowy chłopczyk. Jego następnym znanym majstersztykiem aktorskim było "Pulp Fiction".
W 1983 r. została zrealizowana kontynuacja "Gorączki sobotniej nocy", zatytułowana "Pozostać żywym".
| |||||||||||