Granatnik RPG-2

RPG-2
Granatnik RPG-2 i nabój PG-2
Dane podstawowe
Państwo	ZSRR
Rodzaj	granatnik przeciwpancerny
Obsługa	2 żołnierzy
Dane techniczne
Kaliber	40 mm
Nabój	PG-2 kal. 82 mm
Wymiary
Długość	1494 mm (niezaładowany)[1]
Długość lufy	850 mm
Masa
broni	2,83 kg (niezaładowany)[1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku	84 m/s
Szybkostrzelność praktyczna	4-6 strz./min.
Zasięg skuteczny	150 m[1]
Przebijalność pancerza	160–180 mm
Multimedia w Wikimedia Commons

Polski żołnierz z granatnikiem RPG-2

RPG-2 (ozn. pol.: RGPpanc-2) – ręczny granatnik przeciwpancerny konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej.

Inspiracją do zbudowania RPG-2 były niemieckie granatniki Panzerfaust. Zasada działania jest bardzo podobna do tej z niemieckiego protoplasty - z cienkościennej lufy wystrzeliwany jest nadkalibrowy pocisk stabilizowany za pomocą rozkładających się po strzale brzechw.

RPG-2 został wprowadzony na uzbrojenie Armii Radzieckiej w roku 1949. Był używany również w innych państwach Układu Warszawskiego. Przyjęto go na uzbrojenie Ludowego Wojska Polskiego pod nazwą 40 mm granatnik przeciwpancerny RGPpanc-2. Granatnik znajdował się w wyposażeniu drużyny piechoty, jako jej podstawowy środek przeciwpancerny.

Granatnik RPG-2 produkowano Chinach pod nazwą Type-56.

Zastąpiony przez RPG-7.

[edytuj] Dane taktyczno-techniczne

• kaliber:
  • lufy: 40 mm
  • głowicy pocisku kumulacyjnego: 80 mm
• masa z granatem: 2,75 kg^{[potrzebne źródło]}
• masa naboju: 1,84 kg
• długość: lufy/naboju: 850/670 mm
• amunicja: nadkalibrowy nabój przeciwpancerny PG-2 z głowicą kumulacyjną
• przebijalność pancerza stalowego: 160–180 mm
• maksymalna donośność: 150 m^{[potrzebne źródło]}
• donośność skuteczna: 100 m^{[potrzebne źródło]}
• prędkość początkowa: 84 m/s
• szybkostrzelność praktyczna: 4-6 strz./min.
• obsługa: 2 żołnierzy

[edytuj] Zobacz też

• P-27
• Bazooka

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 47-48. ISBN 83-86776-25-0.