| Granica międzypaństwowa | |
 | |
| Państwa graniczące |  Polska Białoruś |
| Okres istnienia | od 25 sierpnia 1991 |
| W obecnym przebiegu | od 1945[1] |
| Długość | 418[2] (398,6?)[3] km |
| Numeracja znaków granicznych | od nr. 1789 do nr. 1121 |
| Liczba przejść granicznych | 7 drogowych 5 kolejowych 1 rzeczne |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Granica polsko-białoruska – granica między Rzecząpospolitą Polską a Republika Białorusi istniejąca formalnie od momentu uzyskania niepodległości Białorusi od Związku Radzieckiego, tj. od 25 sierpnia 1991 roku, jednym z siedmiu państw graniczących z Polską jest również Białoruś. Do 1991 roku obecna granica z Białorusią stanowiła część granicy z ZSRR i miała identyczny przebieg. Przez granice przechodzi 13 przejść granicznych: 7 drogowych, 5 kolejowych i jedno rzeczne.
Granica polsko-białoruska jest zarazem zewnętrzną granicą Unii Europejskiej.
Spis treści |
Granica z Białorusią biegnie dokładnie tak jak przebiegała granica polsko-radziecka na odcinku granicy Białoruskiej SRR. Granica ta przebiega od Sobiboru wzdłuż Bugu i skręca na północny wschód, przecina Puszczę Białowieską, dolinę Narwi, biegnie wzdłuż doliny Świsłoczy, przecina dolinę Czarnej Hańczy i kończy się na północ od tej rzeki.
Na granicy Polski i Białorusią znajduje się trzynaście przejść granicznych – siedem drogowych, pięć kolejowych oraz jedno sezonowe przejście rzeczne dla kajaków. Czyli jedno przejście drogowe na 58,21 km, kolejowe 81,49km i rzeczne na 407,47 W planach znajduje się także utworzenie kolejnych trzech przejść granicznych. Przejść granicznych jest znacznie mniej niż na granicy zachodniej przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Przyczyną tego stanu są zarówno bariery fizycznogeograficzne (znaczna część granicy jest na rzece) oraz polityczne (Białoruś była częścią ZSRR, które budowało mało przejść granicznych)[4].
Pomiędzy Polską a Białorusią odbywa się ruch kolejowy zarówno pasażerski jak i towarowy. Sieć polska jest standardowo normalnotorowa (1435 mm) i zelektryfikowana 3kV DC. Sieć białoruska jest szerokotorowa (1520 mm) i zelektryfikowana prądem zmiennym 25kV 50Hz. Na granicy konieczna jest więc wymiana wózków oraz w przypadku lokomotyw elektrycznych zmiana lub zastosowanie lokomotyw dwusystemowych[5].
Na granicy znajduje się 5 przejść kolejowych: Czeremcha – Wysokolitowsk, Kuźnica – Grodno, Siemianówka – Swisłocz, Terespol – Brześć, Zubki – Bierestowica[5].
Na przejściu Kuźnica - Grodno, tory normalne zelektryfikowane są poprowadzone do Grodna, natomiast szerokie niezelektryfikowane do Gieniuszy co powoduje możliwość obsługi połączeń do Grodna przez pojazdy normalnotorowe z Polski. Przejście Zubki-Bierestowica jest właściwie nie używane również w tym miejscu tory różnego rozstawu znajdują się po obu stronach granicy i kończą się odpowiednio tor normalny (niezelektryfikowany) w Bierestowicy natomiast szeroki (niezelektryfikowany) w Walile. Na przejściu Siemianówka-Swisłocz został zastosowany splot pomiędzy stacjami Siemianówka - Swisłocz, tor ten jest niezelektryfikowany. Podobne rozwiązanie zostało zastosowane na przejściu Czeremcha – Wysokolitowsk, gdzie jednak splot został poprowadzony aż do Breścia, gdzie później został skierowany już jako tor normalny z powrotem do Polski (Terespol). Na przejściu Terespol-Brześć tor szeroki biegnie do Terespola (niezelektryfikowany) Jednakże już od Brześcia linia jest zelektryfikowana. Z kolei tor normalny biegnie do Brześcia w całości zelektryfikowany. Na tym przejściu jako jedynym znajduje się planowane stanowisko przestawcze systemu SUW2000. Przez to przejście kursują wszystkie pociągi dalekobieżne kursujące pomiędzy Polska a Białorusią a także Rosją, oprócz tych z/do Obwodu kaliningradzkiego[5].
| ||||||||||||||
| |||||
| |||||||||||||||||
