| Gronkowce | |
Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) w barwieniu metodą Grama | |
| Nazwa systematyczna | |
| Staphylococcus | |
| Cechy | |
| Kształt | ziarenkowce |
| Barwienie metodą Grama | dodatnie |
Gronkowce (łac. Staphylococcus, od gr. σταφυλή, staphylē= "grona" i κόκκος, kókkos, = ziarenko) – bakterie zaliczane do grupy bakterii Gram-dodatnich. Morfologicznie są to ziarenkowce występujące w skupiskach, przypominających grona, będące wynikiem podziałów w wielu płaszczyznach. Prawie wszystkie gatunki Staphylococcus są względnymi beztlenowcami (tj. rosną zarówno w warunkach tlenowych jak i beztlenowych).
Spis treści |
Bakteriami typowo koagulazododatnimi (wytwarzającymi enzym koagulazę) są szczepy należące do Staphylococus aureus (gronkowiec złocisty)[1].
Staphylococcus aureus jest głównym gatunkiem chorobotwórczym człowieka i jest odpowiedzialny za wiele ciężkich zakażeń[2]. Zakażenia gronkowcem złocistym można podzielić na:
Wśród koagulazoujemnych (CoNS - coagulase-negative staphylococci) wyróżnia się:
Niektóre gronkowce koagulazoujemne stanowią prawidłową florę człowieka, np. Staphylococcus epidermidis, który może czasami wywoływać zakażenia protez, oraz Staphylococcus saprophyticus, który powoduje zakażenia dróg moczowych u młodych kobiet.
Inne gatunki u człowieka nie odgrywają znaczącej roli, ale niektóre mają znaczenie w weterynarii.
Gronowce mogą być hodowane na prostych pożywkach w warunkach normalnej atmosfery. Podłoże Chapmana i Baird-Parkera są pożywkami wybiórczymi dla gronkowców.
Niektóre nowe fagotypy są odporne na: