Grzbiet Łomonosowa (ang. Lomonosov Ridge, fr. Dorsale de Lomonossov, ros. Хребет Ломоносова)[1] - grzbiet podmorski na dnie Oceanu Arktycznego.
Grzbiet Łomonosowa ciągnie się od Wyspy Ellesmere’a pod biegunem północnym do Wysp Nowosyberyjskich. Oddziela Basen Eurazjatycki od Basenu Kanadyjskiego.
Jego długość wynosi 1.800 km, szerokość waha się od 60 do 200 km, wysokość od 3.000 do 3.700 m ponad dnem oceanu. Minimalna głębokość, to 975 m p.p.m. Zbocza grzbietu są stosunkowo strome, poprzecinane przez głębokie doliny i kaniony i pokryte warstwami mułu.
Zbudowany ze skał skorupy kontynentalnej, nie jest grzbietem śródoceanicznym związanym ze strefą spreadingu - rozrostu dna oceanicznego.
Został odkryty w 1948 przez ekspedycję radziecką.
Jego nazwę zaakceptowano w kwietniu 1987 roku na posiedzeniu IHO[2].
