| Harry Hopkins Mk VIII | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Metropolitan-Cammell |
| Typ pojazdu | czołg lekki |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 3 |
| Historia | |
| Prototypy | 1941 |
| Produkcja | 1941-1944 |
| Wycofanie | 1950 |
| Egzemplarze | 99 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | Meadows 12-cylindrowy, rzędowy gaźnikowy, chłodzony cieczą o mocy 148 KM (109 kW) |
| Pancerz | 6-38 mm |
| Długość | kadłuba: 4,26 m |
| Szerokość | 2,46 m |
| Wysokość | 1,85 m |
| Masa | 6,7 ton |
| Osiągi | |
| Prędkość | 48 km/h w terenie: 32 km/h |
| Zasięg | 200 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| działo 2 pdr. QQF kal. 40 mm 1 × km Besa 7,92 mm | |
Harry Hopkins Mk VIII to brytyjski lekki czołg z okresu II wojny światowej.
Spis treści |
Czołg Mk VIII powstał w zakładach Vickersa jako Light Tank Mark VII revised, czyli wersja ulepszona czołgu Mk VII. Później pojazd otrzymał oznaczenie Mk VIII Harry Hopkins (A25). Pierwsze trzy prototypy powstały w 1941 roku. Mk VIII posiadał takie same podwozie jak czołg Tetrarch Mk VII, ale inną wieżę i kadłub, oraz mocniejszy pancerz, którego maksymalna grubość wynosiła 38 mm.
Produkcją czołgów zajmowały się zakłady Metropolitan-Cammell, które do momentu zakończenia produkcji w 1944 zbudowały 99 maszyn.
Pierwotnym przeznaczeniem czołgi Mk VIII były jednostki powietrznodesantowe. Wycofano je z ich uzbrojenia w 1950 wraz z rozwiązaniem jednostek szybowców desantowych.
W różnych publikacjach są podawane różne dane taktyczno-techniczne.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||