| Hemachatus haemachatus[1] | |
| (Bonnaterre, 1790) | |
 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Rząd | łuskonośne |
| Podrząd | węże |
| Rodzina | zdradnicowate |
| Rodzaj | Hemachatus Fleming, 1822 |
| Gatunek | Hemachatus haemachatus |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Hemachatus haemachatus – gatunek jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych, występujący w południowej części Afryki. Wspólnie z kilkoma innymi gatunkami określany jest zbiorczo mianem kobry plującej, gdyż zagrożony potrafi celnie pluć jadem z odległości nawet ponad 2 metrów, celując w oczy napastnika, wywołując w ten sposób silny ból[2]. Jad ma właściwości neurotoksyczne i cytotoksyczne.
Ubarwienie jest zróżnicowane w zależności od obszaru występowania. Charakterystyczną cechą jest ciemny spód i jasny pierścień (niekiedy dwa) na szyi, stąd potoczna nazwa w RPA, Ringhals.
Zagrożony, podobnie jak inne kobry, rozpościera kaptur, ukazując również charakterystyczny pierścień na szyi.
Żywi się głównie ropuchami, czasami niewielkimi ssakami i gadami. Poluje nocą.
Preferuje tereny trawiaste.
