| Henryk Firlej | ||
| prymas Polski | ||
| Kraj działania | ||
| Data i miejsce urodzenia | 1574 Balice | |
| Data i miejsce śmierci | 25 lutego 1626 Skierniewice | |
| arcybiskup gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1624 – 1626 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Sakra biskupia | 1617 | |
Henryk Firlej herbu Lewart (ur. 1574 w Balicach, zm. 25 lutego 1626 w Skierniewicach) – prymas, podkanclerzy koronny, referendarz wielki koronny od 1605.
Syn marszałka wielkiego koronnego Jana Firleja i Barbary Mniszech herbu własnego. Ochrzczony w młodości jako kalwinista. Po śmierci ojca matka i bracia wychowali go na katolika. Brat przyrodni podskarbiego Jana Firleja, Mikołaja, Piotra i Andrzeja.
Studiował początkowo w Ingolstadzie i Grazu u jezuitów, później w Padwie i Rzymie[1]. Był biskupem łuckim, następnie płockim, potem arcybiskupem gnieźnieńskim i prymasem Polski. Był też podkanclerzym koronnym w latach 1613-1618.
W 1625 rozpoczął przebudowę w stylu barokowym kolegiaty łowickiej.
| Poprzednik Paweł Wołucki | Biskup łucki 1616-1617 | Następca Andrzej Lipski |
| Poprzednik Marcin Szyszkowski | Biskup płocki 1617-1624 | Następca Hieronim Cielecki |
| Poprzednik Wawrzyniec Gembicki | Prymas Polski i Litwy 1624-1626 | Następca Jan Wężyk |