Henryk Hunko

Henryk Hunko (ur. 25 czerwca 1924 r. w Warszawie, zm. 12 lipca 1985 r. we Wrocławiu), polski aktor.

Brał udział w powstaniu warszawskim, po którym został wysłany na wyspę Sylt (północne Niemcy)^{[potrzebne źródło]}. Debiutował 5 listopada 1949 r. w roli Wani w spektaklu "Młodość zwycięża" Aleksandra Afinogenowa w reż. Zygmunta Bończy-Tomaszewskiego na scenie Teatru Dramatycznego w Świdnicy.

[edytuj] Wybrana filmografia

• 1959 Lotna - jako ułan
• 1960 Walet pikowy
• 1961 Ogniomistrz Kaleń - Piorun, członek oddziału Zubryda
• 1963 Skąpani w ogniu
• 1963 Ranny w lesie - partyzant
• 1964 Rękopis znaleziony w Saragossie
• 1968 Lalka
• 1968 Stawka większa niż życie (serial telewizyjny)
• 1969 Monidło
• 1969 Znaki na drodze - kierowca
• 1971 Milion za Laurę - tłumacz w muzeum
• 1972 Fortuna
• 1972 Gruby (serial telewizyjny)
• 1973 Nagrody i odznaczenia - pacjent w szpitalu
• 1975 Kradzież
• 1975 Dzieje grzechu
• 1975 Opadły liście z drzew - konfident Ulke zastrzelony przez Henryka
• 1976 Czy jest tu panna na wydaniu?
• 1977 Czterdziestolatek - gospodarz, hodowca basetów (odc. 19)
• 1980 Misja - akompaniator w szkole tańca
• 1981 Kobieta samotna
• 1982 Niech cię odleci mara - kościelny
• 1982 Popielec - stróż
• 1982 Dom

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Henryk Hunko w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Henryk Hunko w bazie filmweb.pl
• Henryk Hunko w bazie filmpolski.pl
• Henryk Hunko w bazie stopklatka.pl