Widget
Podziel się:

Henryk Przeździecki (biskup)


Henryk Przeździecki
Henryk Przeździecki
Herb Henryk Przeździecki
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia17 lutego 1873
Warszawa
Data i miejsce śmierci9 maja 1939
Ortel Królewski Pierwszy
biskup siedlecki
Okres sprawowania1918 - 1939
sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski
Okres sprawowania1919 - 1925
Wyznaniekatolickie
Kościółrzymskokatolicki
Prezbiterat22 grudnia 1895
Nominacja biskupia1 września 1918
Sakra biskupia17 listopada 1918
Tablica na budynku poseminaryjnym w Janowie Podlaskim

Henryk Przeździecki (ur. 17 lutego 1873 w Warszawie, zm. 9 maja 1939 w Ortelu Królewskim) - biskup podlaski w latach 1918-1924, biskup siedlecki w latach 1924-1939

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Ksiądz rzymskokatolicki

Henryk Przeździecki został wyświecony na księdza w 1895 roku. Początkowo był kapłanem archidiecezji warszawskiej. W latach 1897-1901 przebywał na studiach teologicznych w Akademii Duchownej w Sankt Petersburgu.

Od 1903 roku był wykładowcą w seminarium duchownym w Warszawie. W czasie I wojny światowej przebywał w Rzymie. W 1916 roku został wyznaczony delegatem episkopatu polskiego przy Stolicy Apostolskiej.

[edytuj] Biskup podlaski

11 grudnia 1917 roku Henryk Przeździecki został wybrany kandydatem na biskupa ordynariusza wakującej od 1867 roku diecezji podlaskiej. 1 września 1918 roku otrzymał nominację na biskupa podlaskiego z siedzibą tymczasową w Siedlcach. 17 listopada 1918 roku otrzymał w Warszawie sakrę biskupią z rąk arcybiskupa Aleksandra Kakowskiego.

30 listopada 1918 objął rządy w diecezji. 5 stycznia 1919 roku odbył ingres do kościoła katedralnego w Janowie Podlaskim.

Rozpoczął energiczną odbudowę struktur diecezjalnych oraz reformę administracyjną. Przywrócił kurię i sąd biskupi diecezji podlaskiej. W 1923 roku zwołał synod diecezjalny do Janowa Podlaskiego, podczas którego ułożono 266 statutów, w których zostało zamknięte całe życie religijne i prawne diecezji podlaskiej.

W 1919 roku powołał seminarium duchowne w Janowie Podlaskim. W 1923 roku założył Gimnazjum i Liceum Biskupie Świętej Rodziny w Siedlcach. Jego staraniem utworzono też Muzeum Diecezjalne.

[edytuj] Biskup siedlecki

W 1924 roku za zgodą papieża wyrażoną w buli Pro recto et utili przeniósł stolicę biskupią z Janowa Podlaskiego do Siedlec.

W tym też czasie poświecił się neounii. W 1923 roku udał się osobiście do Rzymu i spotkał z papieżem Piusem XI. W 1924 roku otrzymał instrukcję apostolską Zelum Amplitudinis i stał się ordynariuszem Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego. Do 1939 roku na terenie diecezji siedleckiej zorganizował 10 parafii neounickich w: Bublu-Pawłowie, Dokudowie, Holi, Kodniu, Kostomłotach, Połoskach, Szóstce, Terespolu, Zabłociu i w Białej Podlaskiej.

W 1938 roku złożył w Rzymie akt w sprawie beatyfikacji Unickich Męczenników Podlaskich.

Podczas swojego pontyfikatu powołał 66 parafii i poświęcił 106 kościołów. Zmarł 9 maja 1939 roku podczas wizytacji pasterskiej w Ortelu Królewskim.

[edytuj] Linki zewnętrzne


Poprzednik
Piotr Paweł Szymański
BishopCoA PioM.svgBiskup podlaski
1918 - 1924
BishopCoA PioM.svgNastępca
-
Poprzednik
-
BishopCoA PioM.svgBiskup siedlecki
1924 - 1939
BishopCoA PioM.svgNastępca
Czesław Sokołowski
(administrator apostolski)
Poprzednik
-
Ordynariusz dla wiernych Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w diecezji siedleckiej
1924-1939
Następca
Czesław Sokołowski
(administrator apostolski)

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne