| Henryk Przeździecki | ||
| Kraj działania | ||
| Data i miejsce urodzenia | 17 lutego 1873 Warszawa | |
| Data i miejsce śmierci | 9 maja 1939 Ortel Królewski Pierwszy | |
| biskup siedlecki | ||
| Okres sprawowania | 1918 - 1939 | |
| sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski | ||
| Okres sprawowania | 1919 - 1925 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 22 grudnia 1895 | |
| Nominacja biskupia | 1 września 1918 | |
| Sakra biskupia | 17 listopada 1918 | |
Henryk Przeździecki (ur. 17 lutego 1873 w Warszawie, zm. 9 maja 1939 w Ortelu Królewskim) - biskup podlaski w latach 1918-1924, biskup siedlecki w latach 1924-1939
Spis treści |
Henryk Przeździecki został wyświecony na księdza w 1895 roku. Początkowo był kapłanem archidiecezji warszawskiej. W latach 1897-1901 przebywał na studiach teologicznych w Akademii Duchownej w Sankt Petersburgu.
Od 1903 roku był wykładowcą w seminarium duchownym w Warszawie. W czasie I wojny światowej przebywał w Rzymie. W 1916 roku został wyznaczony delegatem episkopatu polskiego przy Stolicy Apostolskiej.
11 grudnia 1917 roku Henryk Przeździecki został wybrany kandydatem na biskupa ordynariusza wakującej od 1867 roku diecezji podlaskiej. 1 września 1918 roku otrzymał nominację na biskupa podlaskiego z siedzibą tymczasową w Siedlcach. 17 listopada 1918 roku otrzymał w Warszawie sakrę biskupią z rąk arcybiskupa Aleksandra Kakowskiego.
30 listopada 1918 objął rządy w diecezji. 5 stycznia 1919 roku odbył ingres do kościoła katedralnego w Janowie Podlaskim.
Rozpoczął energiczną odbudowę struktur diecezjalnych oraz reformę administracyjną. Przywrócił kurię i sąd biskupi diecezji podlaskiej. W 1923 roku zwołał synod diecezjalny do Janowa Podlaskiego, podczas którego ułożono 266 statutów, w których zostało zamknięte całe życie religijne i prawne diecezji podlaskiej.
W 1919 roku powołał seminarium duchowne w Janowie Podlaskim. W 1923 roku założył Gimnazjum i Liceum Biskupie Świętej Rodziny w Siedlcach. Jego staraniem utworzono też Muzeum Diecezjalne.
W 1924 roku za zgodą papieża wyrażoną w buli Pro recto et utili przeniósł stolicę biskupią z Janowa Podlaskiego do Siedlec.
W tym też czasie poświecił się neounii. W 1923 roku udał się osobiście do Rzymu i spotkał z papieżem Piusem XI. W 1924 roku otrzymał instrukcję apostolską Zelum Amplitudinis i stał się ordynariuszem Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego. Do 1939 roku na terenie diecezji siedleckiej zorganizował 10 parafii neounickich w: Bublu-Pawłowie, Dokudowie, Holi, Kodniu, Kostomłotach, Połoskach, Szóstce, Terespolu, Zabłociu i w Białej Podlaskiej.
W 1938 roku złożył w Rzymie akt w sprawie beatyfikacji Unickich Męczenników Podlaskich.
Podczas swojego pontyfikatu powołał 66 parafii i poświęcił 106 kościołów. Zmarł 9 maja 1939 roku podczas wizytacji pasterskiej w Ortelu Królewskim.
| Poprzednik Piotr Paweł Szymański | Biskup podlaski 1918 - 1924 | Następca - |
| Poprzednik - | Biskup siedlecki 1924 - 1939 | Następca Czesław Sokołowski (administrator apostolski) |
| Poprzednik - | Ordynariusz dla wiernych Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w diecezji siedleckiej 1924-1939 | Następca Czesław Sokołowski (administrator apostolski) |
| |||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||