| Herbert Clark Hoover | |
  | |
| Data urodzenia | 1874 |
| Data śmierci | 1964 |
| 31. prezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Przynależność polityczna | Partia Republikańska |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1929 do 4 marca 1933 |
| Pierwsza dama | Lou Hoover |
| Poprzednik | Calvin Coolidge |
| Następca | Franklin D. Roosevelt |
| 3. sekretarz handlu Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 5 marca 1921 do 21 sierpnia 1928 |
| Poprzednik | Joshua W. Alexander |
| Następca | William F. Whiting |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
Herbert Clark Hoover (ur. 10 sierpnia 1874, zm. 20 października 1964) – amerykański polityk, prezydent USA, działacz Partii Republikańskiej.
Spis treści |
Urodził się w miejscowości West Branch w stanie Iowa jako syn kowala Jessiego (pochodzenia szwajcarsko-niemieckiego) i Huldy Minthorn (Kanadyjki z Ontario o korzeniach angielskich i irlandzkich). Znany działacz humanitarny, przez wiele lat pomagał między innymi i Polsce po odzyskaniu przez nią niepodległości. W 1919 r. jednej z ulic Warszawy nadano nazwę alei Hoovera. W wigilię tego roku Józef Piłsudski wysłał depeszę do Hoovera, jako przewodniczącego Amerykańskiej Administracji Pomocy, dziękując za dary dla polskich dzieci. Za poprawę zdrowotności społeczeństwa polskiego Uniwersytet Jagielloński przyznał Hooverowi tytuł doktora medycyny. W 1921 r. doktoraty honoris causa nadały mu Uniwersytet Warszawski[1] i Uniwersytet Lwowski. W 1922 w Warszawie odsłonięto (dziś nieistniejący) Pomnik Wdzięczności dla Stanów Zjednoczonych Ameryki dłuta Ksawerego Dunikowskiego, upamiętniający dokonania ARA, obok pomnika Mickiewicza na Krakowskim Przedmieściu. Hoover został Honorowym Obywatelem m. stołecznego Warszawy, Honorowym Członkiem PCK oraz Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Honorowym Obywatelem Lwowa, oraz w 1922 r. Honorowym Obywatelem Rzeczypospolitej. W Warszawie istnieje skwer jego imienia, a w Grodnie do 1939 – ulica[2][3].
W latach 1921–1929 był sekretarzem handlu w gabinetach prezydentów Warrena Hardinga i Calvina Coolidge’a. W czasie wielkiego głodu na Powołżu w Rosji bolszewickiej, jako przewodniczący Amerykańskiej Administracji Pomocy (American Relief Administration) udzielił pomocy finansowej 11 milionom głodujących. Rząd bolszewicki zaoszczędzone w ten sposób fundusze przeznaczył na zakup broni za granicą[4].
W latach 1929–1933 był 31. prezydentem USA. Za jego kadencji wybuchł Wielki Kryzys, który trwał nieprzerwanie do jej końca. Hoover usiłował podjąć pewne kroki mające ograniczyć recesję (między innymi przez podniesienie ceł), jednak ustawa ta jeszcze bardziej sparaliżowała handel i pogłębiła kryzys. W listopadzie 1932 ubiegał się o drugą kadencję, jednak przegrał wybory z gubernatorem Franklinem Delano Rooseveltem, kandydatem Partii Demokratycznej. Uzyskał w wyborach 40,86% poparcia. Był najdłużej żyjącym prezydentem USA na emeryturze (31 lat, 7 miesięcy i 16 dni).
W okresie II wojny światowej Hoover ponownie brał udział w niesieniu pomocy poszkodowanym. M.in. stworzył Commission for Polish Relief (Comporel) dostarczającą w latach 1939-1941 żywność i odzież dla okupowanej Polski.
Jego imieniem została nazwana zapora wodna na rzece Kolorado zwana Zaporą Hoovera.
Od listopada 1921 honorowy obywatel miasta Warszawy. Hoover jest patronem dwóch szkół w Europie: Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Ponadgimnazjalnych w Rudzie Śląskiej oraz szkoły w Berlinie.
| Poprzednik Joshua W. Alexander | Sekretarz handlu USA 1921-1928 | Następca William F. Whiting |
| Poprzednik Calvin Coolidge | Kandydat republikanów na urząd prezydenta USA, 1928 (zwycięstwo) i 1932 (porażka) | Następca Alf Landon |
| Poprzednik Calvin Coolidge | Prezydent USA 1929-1933 | Następca Franklin Delano Roosevelt |
| Poprzednik Calvin Coolidge | Republikański prezydent USA | Następca Dwight D. Eisenhower |
