| Holly Hunter | |||||||||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Holly Paige Hunter | ||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1958 Stany Zjednoczone, Conyers, Georgia | ||||||||||||||||||||||||||||
| Zawód | Aktorka, producent filmowa | ||||||||||||||||||||||||||||
| Współmałżonek | Janusz Kamiński (1995 − 2001) | ||||||||||||||||||||||||||||
| Lata aktywności | 1981 − nadal | ||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons | |||||||||||||||||||||||||||||
Holly Paige Hunter (ur. 20 marca 1958 w Conyers w stanie Georgia, USA) − amerykańska aktorka i producentka filmowa, zdobywczyni Oscara za rolę pierwszoplanową w filmie Fortepian (1993). W latach 1995-2001 była zamężna z operatorem filmowym Januszem Kamińskim.
Spis treści |
Holly Hunter urodziła się w stanie Georgia, jako córka Opal Marguerite (z domu Catledge), gospodyni domowej, i Charlesa Edwina Huntera, rolnika i producenta sprzętu sportowego. Hunter uzyskała dyplom wydziału dramatycznego na Carnegie Mellon University w Pittsburghu, po czym przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie wynajmowała mieszkanie wraz z aktorką Frances McDormand. Hunter tak w 2008 roku opisała życia w Bronksie: "było bardzo dużo Irlandczyków, a gdy się przeszło kilka przecznic dalej, natrafiało się głównie na Włochów". Swoją szansę otrzymała, gdy wraz z dramaturg Beth Henley zostały uwięzione w windzie. Henley obsadziła aktorkę w swojej sztuce Zbrodnie serca oraz The Miss Firecracker Contest.
Gdy przeniosła się do Los Angeles, w 1982 roku, zamieszkała w wspólnym domu wraz z grupą osób, do której należeli Frances McDormand, reżyser Sam Raimi, jak i również Joel i Ethan Coenowie.
Hunter na ekranie zadebiutowała w 1981 roku w horrorze Podpalenie (The Burning). Po przeprowadzce do Los Angeles w 1982 roku, Hunter pojawiła się w filmach telewizyjnych, przed przyjęciem drugoplanowej roli w filmie Szybka zmiana (Swing Shift, 1984). W tym samym roku po raz pierwszy pojawiła się w filmie braci Coen Śmiertelnie proste (Blood Simple), gdzie użyczyła głosu sekretarce Helene Trend. Sukces przyszedł wraz z rokiem 1987, kiedy Hunter zagrała w filmie Telepasja (Broadcast News), za który otrzymała pierwszą nominację do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej oraz Srebrnego Niedźwiedzia podczas Festiwalu Filmowego w Berlinie. Następnie aktorka wystąpiła w filmie Miss fajerwerków (Miss Firecracker, 1989), u boku Mary Steenburgen i Tima Robbinsa oraz przyjęła propozycję Stevena Spielberga do udziału w ostatnim filmie z Audrey Hepburn w obsadzie, Na zawsze (Always, 1989). W tym samym roku aktorka występuje w telewizyjnym filmie Bez wyroku (Roe vs. Wade), za który otrzymuje nagrodę Emmy oraz nominację do Złotego Globu.
Rok 1993 przynosi aktorce role w filmach: Fortepian (The Piano) w reżyserii Jane Campion, oraz w Firmie (The Firm) Sydneya Pollacka. Za rolę w tych filmach aktorka otrzymuje dwie nominacje do Oscara w jednym roku, w dwóch kategoriach: najlepsza aktorka pierwszoplanowa (za Fortepian) i najlepsza aktorka drugoplanowa (za Firmę). Rola niemej Ady McGrath, wychowującej samotnie córkę Florę (Anna Paquin), oraz wydaną za mąż korespondencyjnie za Alisdaira Stewarta (Sam Neill), w filmie Campion przyniosła aktorce Oscara, nagrodę BAFTA, Złoty Glob oraz Złotą Palmę dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. Drugoplanowa rola Tammy Hemphill w adaptacji powieści Johna Grishama Firma, przyniosła aktorce nominację do Oscara oraz do nagrody BAFTA.
Następnie aktorka zagrała w thrillerze Psychopata (Copycat, 1995), gdzie wystąpiła u boku Sigourney Weaver i Dermota Mulroneya. Po roli w filmie Wakacje w domu (Home for the Holidays, 1995) w reżyserii Jodie Foster, aktorka pojawiła się w filmie Danny'ego Boyle'a Życie mniej zwyczajne (A Life Less Ordinary, 1997), gdzie grała u boku Ewana McGregora oraz Cameron Diaz. W 2000 roku Hunter występuje w filmie braci Coen Bracie, gdzie jesteś? (O Brother, Where Art Thou?). U boku Susan Sarandon i Dustina Hoffmana grała w filmie Mila księżycowego światła (Moonlight Mile, 2002), by następnie wyprodukować film Catherine Hardwicke Trzynastka (thirteen, 2003), w którym zagrała drugoplanową rolę matki trzynastoletniej Tracy (Evan Rachel Wood). Hunter za swoją rolę otrzymuje nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.
W 2004 roku Hunter użyczyła głosu Elastynie w filmie animowanym studia Pixar Iniemamocni (The Incredibles). W 2005 roku aktorka występuje w filmie Ciało za milion (The Big White), gdzie wcielała się w postać żony Robina Williamsa. Od 2007 roku, Hunter występuje w serialu dramatycznym stacji TNT Ocalić Grace (Saving Grace), gdzie wciela się w postać kontrowersyjnej detektyw Grace Hanadarko. Za rolę w tym serialu Hunter otrzymuje nominacje do nagrody Emmy, Złotego Globu oraz nagrody Gildii Aktorów Filmowych.
Przez wiele lat Hunter żyła w związku z aktorem Arlissem Howardem. Jej mężem został polski operator Janusz Kamiński, od 20 maja 1995 aż do ich rozwodu, 21 grudnia 2001 roku. Od 2001 roku jest w związku z amerykańskim aktorem Gordonem MacDonaldem. W styczniu 2006 roku, rzecznik Hunter ogłosił, iż aktorka urodziła bliźnięta w wieku 47 lat.
| Poprzednik Emma Thompson za Powrót do Howards End | Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1993 za Fortepian | Następca Jessica Lange za Błękit nieba |
| Poprzednik Emma Thompson za Powrót do Howards End | Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie dramatycznym 1994 za Fortepian | Następca Jessica Lange za Błękit nieba |
| Poprzednik Emma Thompson za Powrót do Howards End | BAFTA dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1994 za Fortepian | Następca Susan Sarandon za Klient |
