Widget
Podziel się:

Hormonalna terapia zastępcza


Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – terapia suplementująca hormony płciowe w okresie perimenopauzy u kobiet.

W ramach HTZ stosuje się:

U wszystkich pacjentek (oprócz tych po histerektomii) stosuje się je w połączeniu z gestagenami: progesteronem, 17-hydroksyprogesteronem, 19-noretysteronem.

Możliwe drogi podania hormonów to[1]:

  • doustna
  • przezskórna
  • dopochwowa
  • donosowa.

[edytuj] Korzyści związane z HTZ

Hormonalna terapia zastępcza daje następujące korzyści[2]:

  • zmniejszenie objawów zespołu klimakterycznego
  • poprawienie parametrów gospodarki lipidowej
  • zmniejszenie ryzyka względnego zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca (doniesienie kontrowersyjne, nie potwierdzone późniejszymi badaniami)[3]
  • zmniejszenie ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
  • zmniejszenie ryzyka raka jelita grubego[3]
  • poprawienie jakości snu
  • zmniejszenie ryzyka względnego wystąpienia choroby Alzheimera
  • zmniejszenie ryzyka zachorowania na osteoporozę i zwiększenie masy kostnej u pacjentek z osteoporozą

[edytuj] Zagrożenia związane z HTZ

  • estrogenowa hormonoterapia niezrównoważona gestagenami znacznie zwiększa ryzyko raka endometrium, raka jajnika i raka sutka, dlatego może być stosowana jedynie u kobiet po przebytej histerektomii[3]
  • znaczny (dwukrotny) wzrost ryzyka raka sutka w czasie hormonoterapii zastępczej estrogenowo-gestagenowej [3] oraz nieco mniejszy ale nadal istotny (30%) wzrost ryzyka raka sutka w czasie hormonoterapii zastępczej estrogenowej.[4][5]
  • złożona hormonoterapia zwiększa ryzyko otępienia po 65. roku życia[1]

[edytuj] Wskazania

Zgodnie z zaleceniami British Society of Gynecologists dotyczącymi HTZ, wskazania do jej stosowania są następujące[1]:

  • średnio i mocno nasilone objawy wypadowe (systemowa HTZ)
  • zmiany atroficzne sromu i pochwy (systemowo lub dopochwowo)
  • zaburzenia snu
  • obniżenie libido (HTZ + androgeny, tibolon)

[edytuj] Przeciwwskazania

Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania HTZ[2]:

Względne przeciwwskazania:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Zbigniew Słomko (red.) Ginekologia T. 1. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008 ISBN 9788320036084 s. 442-449
  2. 2,0 2,1 Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, ss. 720-723, 895 ISBN 83-200-3082-X.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Radzisław Kordek: Onkologia : podręcznik dla studentów i lekarzy. Gdańsk: Via Medica, 2007, ss. 5-6. ISBN 978-83-7555-016-0.
  4. Beral V, Banks E, Reeves G. Effects of estrogen-only treatment in postmenopausal women. „JAMA”. 292 (6), s. 684, sierpień 2004. doi:10.1001/jama.292.6.684-a. PMID 15304460 (ang.). 
  5. Gray S. Breast cancer and hormone-replacement therapy: the Million Women Study. „Lancet”. 362, s. 1332, październik 2003. doi:10.1016/S0140-6736(03)14598-9. PMID 14575993 (ang.). 
  6. Według niektórych badań, stosowanie HTZ prowadzi do wzrostu mięśniaków. Por. Włodzimierz Baranowski, Dagny Sakiewicz, Hormonalna terapia zastępcza a mięśniaki macicy u kobiet w okresie okołomenopauzalnym, s. 125 w "Mięśniaki macicy", MedPharm Polska, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60466-49-0

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne