| Hovawart | |
 Hovawart o czarnym umaszczeniu | |
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
| Wymiary | |
| Wysokość | suki 58–65 psy 63–70 cm |
| Masa | suki ok. 38, psy ok. 45 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, sekcja 2, wzorzec nr 190[1] |
| CKC | Grupa 3 (Working) |
| KC(UK) | Working |
| UKC | Grupa 1 – Guardian Dog (wzorzec wg FCI) |
| Wzorce rasy | |
| FCI • CKC • KC(UK) • | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
Hovawart – rasa psa zaliczana do grupy molosów, wyhodowana w średniowiecznych Niemczech jako pies obronny, zrekonstruowana w XX wieku. Typ wilkowaty[2].
Spis treści |
W literaturze niemieckiej, pochodzącej z okresu średniowiecza są spotykane częste wzmianki o psie figurującym pod nazwą „hovewart” lub „Hofwarth” (np. w średniowiecznym kodeksie praw nazwanym „Sachsenspiegel” z 1220 roku[3]). Przedstawiany tam był jako wierny stróż należący do drobnej szlachty i ludzi pochodzenia chłopskiego. Obecnego hovawarta nie można uznać za bezpośredniego potomka psów germańskich, jednak na pewno ma wiele wspólnego z licznie występującymi w dawnej środkowej Europie psami podwórzowymi średniej wielkości. Na początku XX wieku podjęto w Niemczech próby odtworzenia tej rasy. Jednym z pierwszych hodowców był Kurt König, twórca kontrowersyjnej teorii o jednorodnym i różnorodnym pochodzeniu zwierząt domowych. Kojarzył głównie psy wiejskie z Harzu, Odenwaldu, a także z nowofundlandami (w dawnym lekkim typie) i pasterskimi psami perskimi.
W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy II – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.2 – Molosy typu górskiego[4]. Hovawarta obowiązują próby pracy[1].
Hovawarty w usposobieniu są wesołe, skore do wspólnych zabaw z członkami rodziny. Mają dość silne poczucie dominacji, stąd wymagają kontaktu z ludźmi o stabilnej osobowości i konsekwentnym, zdecydowanym podejściu. Sprawiają jednak trudności w układaniu. Odzwyczaić od czegoś psa tej rasy jest niełatwe. Hovawarty są bowiem dosyć sprytne i znajdują zwykle wyjście z sytuacji, które są mu pokazywane w czasie treningu. Uczenie hovawarta reguły przynoszenia patyka i oddawania go bywa w przypadku pewnych osobników trudne, gdyż pies może uznać coś rzuconego mu za jego własność. Zwierzęta te są wierne i oddane opiekunowi.
Współcześnie jest psem wielostronnie wykorzystywanym, także w służbie policyjnej i ratunkowej.
Szata w utrzymaniu nie jest kłopotliwa. Z racji żywego usposobienia tego psa należy zapewnić mu sporo ruchu i zajęcia na wolnym powietrzu.
Zainteresowanie tą rasą w Polsce wzrasta.
| ||||||||||
