| Ihor Biełanow | ||
| Imię i nazwisko | Ihor Iwanowicz Biełanow | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 września 1960 Odessa, Ukraińska SRR | |
| Pseudonim | rakieta | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 174 cm | |
| Masa ciała | 70 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1973–1978 | Czornomorec Odessa | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1978 1979–1980 1981–1984 1985–1989 1989–1990 1991–1994 1995 1996 | Czornomorec Odessa SKA Odessa Czornomorec Odessa Dynamo Kijów Borussia Mönchengladbach Eintracht Brunszwik Czornomorec Odessa Metałurh Mariupol | 68 (16) 116 (26) 121 (39) 24 (4) 71 (21) 3 (1) 5 (4) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1985–1990 | 33 (8) | |
Ihor Iwanowicz Biełanow, ukr. Ігор Іванович Бєланов, ros. Игорь Иванович Беланов, Igor Iwanowicz Biełanow (ur. 25 września 1960 w Odessie, Ukraińska SRR) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, były reprezentant Związku Radzieckiego, wybrany Europejskim Piłkarzem Roku (laureat Złotej Piłki 1986).
Spis treści |
Zaczynał karierę w młodzieżowej szkółce piłkarskiej SKA Odessa, a kontynuował w Czornomorcu, w barwach którego w sezonie 1981 zadebiutował w radzieckiej Wyższej Lidze. W 1985 został zawodnikiem Dynama Kijów, najlepszego i najbardziej utytułowanego klubu Ukrainy. Z kijowską drużyną zdobył w 1986 Puchar Zdobywców Pucharów. Pod koniec roku został przez tygodnik France Football wyróżniony Złotą Piłką dla najlepszego piłkarza Europy. Z Dynamem zdobył Mistrzostwo ZSRR oraz Puchar ZSRR. W 1989 wyjechał do Niemiec, gdzie został zawodnikiem grającej w 1. Bundeslidze Borussii Mönchengladbach. Nie wywalczył jednak miejsca w nowej drużynie i zaledwie półtora roku później przeniósł się do drugoligowego Eintrachtu Brunszwik. Następnie powrócił do rodzinnej Odessy, gdzie krótko grał dla Czornomorca, a karierę zakończył w zespole Metalurg Mariupol[1].
W pierwszym sezonie gry w Dynamie zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego, ale na stałe trafił do niej dopiero po objęciu funkcji selekcjonera przez trenera Dynama Walerego Łobanowskiego w 1986. Został powołany na mistrzostwa świata w Meksyku, gdzie zagrał we wszystkich meczach radzieckiej drużyny, strzelając 4 bramki. W przegranym 3:4 meczu z Belgią roku zdobył hat-tricka. Był również podstawowym zawodnikiem drużyny radzieckiej podczas mistrzostw Europy w 1988, gdzie Sborna zajęła II miejsce. Ogółem w radzieckiej reprezentacji rozegrał 33 mecze i strzelił 8 bramek.
Stan na 31 grudnia 1997[2].
| Klub | Sezon | Mistrzostwa | Puchar | Europuchary | Razem za klub | Reprezentacja | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | ||
| SKA Odessa | 1979 | 32 | 5 | ? | ? | 0 | 0 | 32+? | 5+? | 0 | 0 |
| 1980 | 36 | 11 | ? | ? | 0 | 0 | 36+? | 11+? | 0 | 0 | |
| Czornomoreć Odessa | 1981 | 27 | 6 | ? | ? | 0 | 0 | 27+? | 6+? | 0 | 0 |
| 1982 | 29 | 2 | ? | ? | 0 | 0 | 29+? | 2+? | 0 | 0 | |
| 1983 | 27 | 7 | ? | ? | 0 | 0 | 27+? | 7+? | 0 | 0 | |
| 1984 | 33 | 11 | ? | ? | 0 | 0 | 33+? | 11+? | 0 | 0 | |
| Dynamo Kijów | 1985 | 31 | 10 | 3 | 1 | 0 | 0 | 34 | 11 | 3 | 0 |
| 1986 | 22 | 10 | 1 | 1 | 9 | 5 | 32 | 16 | 8 | 6 | |
| 1987 | 23 | 8 | 3 | 0 | 8 | 1 | 34 | 9 | 7 | 2 | |
| 1988 | 27 | 8 | 4 | 3 | 1 | 0 | 32 | 11 | 13 | 0 | |
| 1989 | 18 | 3 | 6 | 1 | 0 | 0 | 24 | 4 | 1 | 0 | |
| 1989/90 | 0 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | |
| Borussia Mönchengladbach | 1989/90 | 14 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 1990/91 | 10 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 12 | 2 | 0 | 0 | |
| Eintracht Brunszwik | 1990/91 | 9 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 3 | 0 | 0 |
| 1991/92 | 29 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | 29 | 10 | 0 | 0 | |
| 1992/93 | 18 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 18 | 7 | 0 | 0 | |
| 1993/94 | 33 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 33 | 8 | 0 | 0 | |
| Czornomoreć Odessa | 1995/96 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 1 | 0 | 0 |
| Metałurh Mariupol | 1995/96 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 |
| 1996/97 | 4 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 4 | 0 | 0 | |
| SKA Odessa | 68 | 16 | ? | ? | 0 | 0 | 68+? | 16+? | |||
| Czornomoreć Odessa | 119 | 27 | ? | ? | 0 | 0 | 119+? | 27+? | |||
| Dynamo Kijów | 121 | 39 | 19 | 7 | 18 | 6 | 158 | 52 | |||
| Borussia Mönchengladbach | 24 | 5 | 2 | 1 | 0 | 0 | 26 | 6 | |||
| Eintracht Brunszwik | 89 | 28 | 0 | 0 | 0 | 0 | 89 | 28 | |||
| Metałurh Mariupol | 5 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 4 | |||
| 2 | 0 | ||||||||||
| 33 | 8 | ||||||||||
| Łącznie | 426 | 119 | 21+? | 8+? | 18 | 6 | 465+? | 133+? | 33 | 8 | |
Przez rok (1996–1997) pracował w Metalurgu Mariupol jako kierownik drużyny. Przez następne lata zajmował się biznesem i grał w amatorskiej drużynie piłkarskiej w Odessie. W swoim rodzinnym mieście otworzył także szkołę piłkarską dla młodzieży. W latach 2003–2004 był właścicielem i prezydentem szwajcarskiego klubu FC Wil. W roli szkoleniowca zatrudnił tam dawnego kolegę z Dynama, Ołeksandra Zawarowa. Jednak po niepowodzeniach w sezonie 2003–2004 (klub spadł z I ligi) wycofał swoje udziały i wrócił na Ukrainę[1].
| |||||
| |||||||||||
| |||||||||||