 | Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Intel Core i7 - generacja procesorów firmy Intel oparta na architekturze x86-64, premiera układu miała miejsce 3 listopada 2008 roku. Wykorzystuje ona mikroarchitekturę procesora o nazwie Nehalem. Jest to następca układów Intel Core 2 Duo i Intel Core 2 Quad z rdzeniem Penryn.
Jak dotąd dostępne są tylko czterordzeniowe i sześciordzeniowe procesory, jednak Intel w przyszłości ma zamiar wprowadzić także procesory ośmiordzeniowe.[1].
Core i7 zostały wykonane w technologii 45 nm, z wyjątkiem Intel Core i7-980X (32nm). Taktowanie rdzeni wynosi od 2.66 do 3.33(z Intel® Turbo Boost Technology 3.6) GHz. Pierwsze procesory z tej serii ukazały się 3 listopada 2008 roku. Mogą one współpracować jedynie z pamięciami DDR3 (w 3 kanałach), a pierwszym chipsetem obsługującym podstawkę LGA 1366 jest X58.
Zamiast magistrali FSB oraz mostka północnego pojawiły się dwie nowe szyny danych - QPI lub DMI, dzięki którym przepływ danych pomiędzy procesorem a chipsetem może wynieść do 25,6 GB/s (QPI). Komunikacja z pamięcią zachodzi przez wbudowany w procesor, kontroler pamięci IMC (Integrated Memory Controller).
Wszystkie procesory z rodziny Core i7 mają taką samą ilość pamięci cache:
Są wyposażone w najnowsze technologie oszczędzania energii, dzięki którym komputery stacjonarne mogą przechodzić w tryby uśpienia poprzednio dostępne dla notebooków. Udostępniają także nową funkcję zwiększającą wydajność - Nehalem Turbo Boost lub Intel Turbo Boost, która automatycznie zwiększa szybkość taktowania jednego lub kilku rdzeni procesora w przypadku obciążenia, jeśli procesor nie przekroczy swojego TDP. Dzięki niej wydajność procesora zwiększa się (zarówno w aplikacjach jedno jak i wielowątkowych), jednocześnie nie zwiększając poboru prądu w trakcie spoczynku.
Ciekawostką jest powrót technologii Hyper-Threading (wykorzystywanej wcześniej w Pentium 4 i procesorach Xeon), która umożliwia jednoczesne wykonywanie wielu nie kolidujących ze sobą wątków obliczeniowych. Oznacza to, że każdy rdzeń może robić dwie rzeczy naraz, np. czterordzeniowy procesor Core i7 może wykonywać 8 wątków jednocześnie.
Nowością jest również bufor BTB drugiego poziomu, sprowadzający dane do pamięci podręcznej, oraz bufor RSB, zapobiegający błędnemu przewidywaniu pojawiających się w trakcie wykonywania programu instrukcji powrotnych.
Moduły procesora podzielone zostały na dwie grupy: Core (część rdzenia) i Uncore (pozostałe elementy). W obydwu grupach można dodawać lub odejmować elementy zgodnie z potrzebami i wymaganiami rynku.
Spis treści |
Model Core i7 975 Extreme oprócz wysokiego zegara bazowego (3,33GHz) udostępnia w pełni odblokowany mnożnik oraz zabezpieczenia prądowe, które pozwalają na bezproblemowy overclocking oraz łatwe eksperymenty z procesorem. Warto wspomnieć, że niedawno padł nowy rekord podkręcenia modelu Extreme 965 - aż do 5709.73 MHz.[2].
Początkowo nazywany Core i9, nazwa kodowa Gulftown. W porównaniu z i7-975 ma zwiększoną liczbę rdzeni z 4 do 6 (dzięki technologii Hyper Threading procesor obsługuje 12 wątków), a ilość pamięci cache L3 z 8MB do 12MB. Taktowanie pozostało bez zmian - tak jak w przypadku czterordzeniowego poprzednika zegar rdzenia to 3.33 GHz. Procesor produkowany jest w procesie produkcyjnym 32nm. [3]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
