Ius sanguinis (czyt. jus sangwin-is; dosłownie: prawo krwi) – jeden z dwóch sposobów wyznaczania obywatelstwa z mocy prawa. W tym przypadku dziecko nabywa obywatelstwo tego państwa, którego obywatelem jest przynajmniej jedno z rodziców. Przeciwieństwem ius sanguinis jest ius soli.
W polskim porządku prawnym tradycyjnie przyjęto zasadę prawa krwi (art. 4 ustawy o obywatelstwie polskim), jednak uzupełniająco stosuje się także zasadę prawa ziemi - gdyby dziecko urodzone na terytorium Polski nie nabywało żadnego innego obywatelstwa.
