Iwan Semenowicz Rembałowycz, ukr. Іван Семенович Рембалович ps. "Kropywa" (ur. w 1897 r. w miejscowości Horodnia w Rosji, zm. 8 września 1950 r. w ZSRR) – ukraiński wojskowy (podpułkownik), dowódca 1 kompanii batalionu saperów w 14 Dywizji Grenadierów SS, komendant szkoły oficerskiej Ukraińskiej Armii Powstańczej.
Iwan S. Rembałowycz brał udział w I wojnie światowej w szeregach armii rosyjskiej. Następnie służył w ukraińskich oddziałach narodowych, jakie powstały pod koniec wojny. Od wiosny 1918 r. dowodził ochronną sotnią pieszą w Horodni. Następnie był kolejno oficerem 20 pułku konnego, dywizjonu konnego w korpusie Strzelców Siczowych, dowódcą zwiadu konnego 1 zaporoskiej dywizji strzeleckiej, a następnie korpusu zaporoskiego, oficerem sztabowym w sztabie 9 Armii Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej, szefem operacyjnego oddziału w sztabie 4 kijowskiej dywizji. Służbę wojskową zakończył w stopniu podpułkownika.
W okresie międzywojennym przebywał na emigracji. Podczas II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. W 1943 r. przeszedł kurs saperski, po czym został dowódcą 1 kompanii batalionu saperów w 14 Dywizji Grenadierów SS "Galizien". W lutym-marcu 1944 r. walczył z polską partyzantką w rejonie Lubaczów-Zamość-Tomaszów Lubelski w ramach SS-Kampfgruppe "Beyersdorf". Po rozwiązaniu grupy bojowej w marcu tego roku, powrócił w szeregi macierzystej dywizji. Awansował do stopnia Waffen-Hauptsturmführera der SS. W lipcu został ciężko ranny w ciężkich walkach z Armią Czerwoną pod Brodami. Po wyleczeniu wstąpił do Ukraińskiej Armii Powstańczej (UPA), przyjmując pseudonim "Кропива". Dostał stopień pułkownika. Zorganizował szkołę oficerską UPA w Karpatach, zostając jej komendantem. 6 listopada 1949 r. został aresztowany przez Sowietów. Skazano go na karę śmierci, wykonaną 8 września 1950 r.
