| Iwan Zafirow | ||
| Data i miejsce urodzenia | 30 grudnia 1947 Sofia, Bułgaria | |
| Pozycja | obrońca | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1965-1966 1966-1967 1967-1968 1968-1969 1969-1970 1970-1971 1971-1972 1972-1973 1973-1974 1974-1975 1975-1976 1976-1977 1977-1978 1978-1979 1979-1980 1980-1981 | 16 (1) ? (?) ? (?) 19 (0) ? (?) 29 (1) 31 (0) 31 (1) ? (?) 20 (0) 22 (1) ? (?) ? (?) ? (?) 26 (0) 15 (0) | |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1968-1980 | 50 (1) | |
Iwan Georgijew Zafirow (ur. 30 grudnia 1947 roku w Sofii), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy.
Jest wychowankiem CSKA Sofia, w którego seniorskiej drużynie grał przez całą swoją piłkarską karierę: od 1965 do 1980, nie licząc dwuletniej przerwy (1966-1968), którą spędził na wypożyczeniu w FK Sliwen. Przez trzynaście był jednym z liderów linii defensywnej CSKA. Z zespołem, który w tamtym okresie prowadzili Stojan Ormandżijew (1965-1969) oraz Manoł Manołow (1969-1975), zdobył osiem tytułów mistrza Bułgarii oraz cztery raz wygrywał rozgrywki o Puchar Armii Sowieckiej. Łącznie w barwach CSKA wystąpił w 340 meczach. Piłkarską karierę zakończył w 1980 roku, w wieku trzydziestu trzech lat.
Należy do jednego z lepszych pokoleń w historii bułgarskiej piłki nożnej (jest równieśnikiem m.in. Dimityra Penewa, Christo Bonewa, Georgi Asparuchowa, Dobromira Żeczewa i Petyra Żekowa); podobnie jak wielu innych jego kolegów na przełomie lat 60. i 70. odnosił sukcesy nie tylko w barwach klubowych, ale również zanotował wiele udanych występów z reprezentacją. W 1968 roku wywalczył srebro na Igrzyskach Olimpijskich: zagrał w czterech spotkaniach i strzelił jednego gola, w grupowym spotkaniu z Tajlandią (7:0). Ponadto - jako rezerwowy - brał udział w Mundialu 1974, na którym Bułgarzy odpadli już po fazie grupowej.