| Izabella Cywińska | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 marca 1935 Kamień Puławski |
| Minister kultury i sztuki | |
| Okres urzędowania | od 12 września 1989 do 14 grudnia 1990 |
| Poprzednik | Aleksander Krawczuk |
| Następca | Marek Rostworowski |
| Odznaczenia | |
   | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Izabella Cywińska, właściwie Maria Izabella Cywińska-Michałowska (ur. 25 marca 1935 w Kamieniu Puławskim) – polski reżyser teatralny i filmowy, krytyk filmowy, była minister kultury, w latach 2008–2011 dyrektor artystyczny Teatru Ateneum w Warszawie.
Spis treści |
Ukończyła etnografię na Uniwersytecie Warszawskim oraz studia na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Reżyserowała w teatrach Białegostoku, Warszawy, Nowej Huty.
W latach 1970–1973 była dyrektorem Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. W 1973 reaktywowała Teatr Nowy w Poznaniu, w którym m.in. w 1981 wystawiła Oskarżony: czerwiec pięćdziesiąt sześć, za wystawienie której była przez kilka miesięcy internowana w okresie stanu wojennego[1]. Po śmierci Gustawa Holoubka, 26 marca 2008, objęła obowiązki dyrektora artystycznego Teatru Ateneum w Warszawie. Funkcję tę pełniła do 1 lipca 2011.
Jako reżyser realizowała spektakle w Teatrze Telewizji (m.in. Wróg ludu Ibsena i Cmentarze Hłaski) oraz produkcje filmowe (serial Boża podszewka w 1997 i 2004, filmy Kochankowie z Marony, Cud purymowy).
Od 12 września 1989 do 14 grudnia 1990 sprawowała urząd ministra kultury i sztuki w gabinecie Tadeusza Mazowieckiego[1]. W 2005 podpisała deklarację poparcia Partii Demokratycznej, była też współautorem programu tego ugrupowania w dziedzinie kultury.
Jest żoną Janusza Michałowskiego.
| ||||||||||
| |||||||
