| Izopren |
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|---|
| 2-metylobuta-1,3-dien |
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
|---|
| 2-metylo-1,3-butadien, metylobutadien |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny | C5H8 |
| Inne wzory | CH2=C(CH3)−CH=CH2 |
| Masa molowa | 68,12 g/mol |
| Wygląd | bezbarwna ciecz[1] |
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS | 78-79-5 |
| PubChem | 6557[4] |
|
| Niebezpieczeństwa |
|---|
| MSDS | | Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów | | Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[2] | | | | Zwroty H | H224, H341, H350, H412 | | Zwroty EUH | brak zwrotów EUH | | Zwroty P | P201, P210, P273, P281, P308+P313[3] | | Europejska klasyfikacja substancji | | Zagrożenia wg Dyrektywy 67/548/EWG, zał. I[2] |  |  | Skrajnie łatwopalny (F+) | Toksyczny (T) |
| | | Zwroty R | R12, R45, R68, R52/53 | | Zwroty S | S45, S53, S61 | | | Numer RTECS | NT4037000 |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki | butadien, chloropren |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Multimedia w Wikimedia Commons |
Izopren – organiczny związek chemiczny z grupy dienów. Stosowany w przemyśle do otrzymywania jednego gatunku kauczuku syntetycznego (kopolimeru izoprenu i izobutanu)[1]. Występuje w dwóch stereochemicznych odmianach - 1,4 cis oraz 1,4 trans, oraz w formie dwóch adduktów (1,2 oraz 3,4). Wynika to z rodzaju syntezy (wolnorodnikowa lub koordynacyjna). Izopren bardzo łatwo ulega fotodegradacji.
[edytuj] Występowanie
Izopren jest naturalnie wytwarzany w organizmach zwierząt i roślin. Jest najczęściej występującym węglowodorem w ludzkim ciele. Przybliżona ilość izoprenu produkowanego w ludzkim ciele wynosi 15 µmol/kg/h, co odpowiada 17 mg dziennie dla człowieka o masie 70 kg. Kilkukrotnie powielony motyw strukturalny izoprenu tworzy szkielet węglowy wielu związków pochodzenia naturalnego – terpenów. Izopren jest także zawarty w małych stężeniach w niektórych potrawach[potrzebne źródło].
[edytuj] Otrzymywanie
Na skalę przemysłową jest otrzymywany przez dimeryzację propenu w obecności katalizatora glinoorganicznego[1]. Otrzymywany również z: formaldehydu i izobutenu, acetylenu i acetonu lub w skutek odwodornienia izopentanu.
[edytuj] Zastosowanie
95% izoprenu jest używane do wytwarzania (Z)-1,4-poliizoprenu, który jest syntetycznym odpowiednikiem kauczuku naturalnego. Kauczuk naturalny składa się w większości z (Z)-1,4-poliizoprenu o masie cząsteczkowej 100 000 do 1 000 000 g/mol plus kilka procent białek, tłuszczów i nieorganicznych substancji.
Część naturalnych źródeł gumy zwanych Gutaperka zawiera (E)-1,4-poliizopren – strukturalny izomer. Gutaperka jest krucha i łamliwa. Kauczuk – giętki i wytrzymały na naprężenia[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 176. ISBN 83-71-83-240-0.
- ↑ 2,0 2,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Izopren (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-01-27].
- ↑ Izopren (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-01-27].
- ↑ Izopren – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.