| Józef Michalik | |||
 | |||
| |||
| Kraj działania | Polska | ||
| Data i miejsce urodzenia | 20 kwietnia 1941 Zambrów | ||
| biskup diecezjalny zielonogórsko-gorzowski | |||
| Okres sprawowania | 1986–1993 (do 1992 biskup diecezjalny gorzowski) | ||
| arcybiskup metropolita przemyski | |||
| Okres sprawowania | od 1993 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | łaciński | ||
| Prezbiterat | 23 maja 1964 | ||
| Nominacja biskupia | 1 października 1986 | ||
| Sakra biskupia | 16 października 1986 | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons | |||
 Józef Michalik w Wikicytatach | |||
| Sukcesja apostolska | |||||||||
| Data konsekracji | 16 października 1986 | ||||||||
| Miejscowość | Watykan | ||||||||
| Konsekrator | Jan Paweł II | ||||||||
| Współkonsekratorzy | Eduardo Francisco Pironio Henryk Gulbinowicz | ||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Józef Michalik (ur. 20 kwietnia 1941 w Zambrowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny zielonogórsko-gorzowski w latach 1986–1993 (do 1992 gorzowski), arcybiskup metropolita przemyski od 1993, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski od 2004.
Spis treści |
W latach 1958–1964 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży, gdzie 23 maja 1964 otrzymał święcenia kapłańskie. Studiował teologię dogmatyczną w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a następnie w Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie, gdzie w 1972 uzyskał stopień doktora teologii. W 1973 został mianowany wicekanclerzem kurii diecezjalnej w Łomży. W latach 1978–1986 pełnił funkcję rektora Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie. W październiku 1985 został szefem Biura ds. Młodzieży przy Papieskiej Radzie ds. Świeckich.
1 października 1986 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji gorzowskiej. 16 października 1986 otrzymał w Watykanie sakrę biskupią z rąk papieża Jana Pawła II. 25 marca 1992 po reorganizacji struktur diecezji w Polsce został mianowany pierwszym biskupem diecezjalnym diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
17 kwietnia 1993 został mianowany arcybiskupem metropolitą przemyskim obrządku łacińskiego. 2 maja 1993 odbył ingres do archikatedry przemyskiej.
W Konferencji Episkopatu Polski przez 10 lat pełnił funkcje: przewodniczącego Komisji ds. Duszpasterstwa Akademickiego, wiceprzewodniczącego Komisji ds. Duszpasterstwa Ogólnego oraz wiceprzewodniczącego Komisji ds. Duszpasterstwa Świeckich. Jest przewodniczącym Komisji KEP ds. Polonii i Polaków za Granicą. W 1999 został wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski. 18 marca 2004 wybrano go na przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, ponownie wybrany na drugą kadencję 10 marca 2009[1].
W 1994 został wybrany przewodniczącym Komisji ds. Laikatu w Radzie Konferencji Episkopatów Europy (CCEE). 30 września 2011 podczas zebrania plenarnego Rady Konferencji Biskupich Europy (CCEE) w Tiranie został wybrany wiceprzewodniczącym CCEE.
Od 1990 jest konsultorem Papieskiej Rady ds. Świeckich oraz członkiem Kongregacji ds. Biskupów.
W 2002 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est.
15 lutego 2007 Józef Michalik w wywiadzie udzielonym TVP, PAP, IAR i KAI przekazał informację, że Kościelna Komisja Historyczna na podstawie badań nad materiałami IPN ustaliła, że w latach 1975–1978 był on zarejestrowany jako agent SB o pseudonimie "Zefir". Komisja na podstawie dostępnych materiałów uznała także, że nie ma podstaw, aby stwierdzić jego rzeczywistą współpracę.
Jest czcicielem Matki Bożej Rokitniańskiej. Występuje na antenie Radia Maryja i diecezjalnej rozgłośni archidiecezji przemyskiej Radio Fara. Jest stałym publicystą katolickiego tygodnika „Niedziela”.
| ||||||||
| |||||||||||
