 | |
|---|---|
| Unia Europejska na skróty | |
• Agencje UE | • Lizbona |
Na terenie Unii Europejskiej 23 języki mają status języka oficjalnego.
W 2007 roku taki status uzyskał język irlandzki, który w samej Irlandii został wyparty przez angielski na skutek tego, że większość ludności opuściła ten kraj, a reszta wymieszała się z osobami anglojęzycznymi. Jednakże za tłumaczenia będzie płacił rząd Irlandii, gdyż bardzo mało osób posługuje się irlandzkim jako pierwszym językiem, a w szkołach naucza się go wszystkich tak jak martwej łaciny.
Spis treści |
według liczby użytkowników:
| Język | Liczba ludności UE posługująca się językiem | ||
|---|---|---|---|
| jako język ojczysty | jako język obcy | razem | |
    angielski | 13% | 34% | 47% |
    niemiecki | 18% | 15% | 33% |
 francuski | 19% | 12% | 31% |
 hiszpański | 11% | 6% | 17% |
 włoski | 13% | 2% | 15% |
 polski | 9% | 1% | 10% |
 niderlandzki | 5% | 1% | 6% |
  szwedzki | 2% | 1% | 3% |
  grecki | 3% | 1% | 4% |
 rumuński | ?% | ?% | ?% |
 czeski | 2% | 1% | 3% |
 portugalski | 2% | 1% | 3% |
 bułgarski | ?% | ?% | ?% |
 węgierski | 2% | 0% | 2% |
 duński | 1% | 1% | 2% |
 słowacki | 1% | 1% | 2% |
| fiński | 1% | 0% | 1% |
 litewski | ?% | ?% | ?% |
 łotewski | ?% | ?% | ?% |
 estoński | ?% | ?% | ?% |
 słoweński | ?% | ?% | ?% |
| irlandzki | ?% | ?% | ?% |
| maltański | ?% | ?% | ?% |
 |  |  |
 |  |  |
Większość języków indoeuropejskich, na które silnie wpłynęła łacina, w odmianie pisanej jest łatwiej zrozumiała dla ich użytkowników niż oficjalnie nazywany w Chinach jednym językiem język chiński, który posiada około 900 odmian i dialektów. Często zresztą określanie jakiegoś języka jest kwestią polityczną, na przykład pomimo dużych podobieństw język serbsko-chorwacki nazywa się dzisiaj chorwackim, serbskim i bośniackim.
Jednym z projektów sztucznego języka europejskiego jest interlingua, będąca uproszczoną odmianą łaciny. Środowiska esperantystów chciałyby, aby językiem roboczym Unii Europejskiej stało się esperanto. Esperantyści wysuwali również projekt wprowadzenia esperanto jako języka liturgicznego w Kościele rzymskokatolickim zamiast łaciny. We Francji zarejestrował się nawet ruch polityczny EDE (pol. Europa demokracja esperanto), który w programie wyborczym zawarł wprowadzenie esperanto do nauczania w szkołach jako pierwszego języka obcego i jako roboczego języka Unii Europejskiej. Nie uzyskał on jednak w żadnym regionie poparcia wyższego niż 0,5% w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Podobny ruch powstał ostatnio również w Niemczech.
Język angielski ma trudną ortografię, która w samej Wielkiej Brytanii powoduje ogromne straty, chociażby w obrocie pocztowym. Dlatego powstały plany uproszczenia jej. Problem nadal jednak stanowi niemożność pogodzenia odmiennej wymowy języka angielskiego w różnych krajach i regionach. Na przykład język szkocki (scots) uważany jest przez jednych badaczy za grupę dialektów języka angielskiego, przez drugich za samodzielny język. Dla Anglików jest on jednak niezrozumiały. Poza tym w samej Wielkiej Brytanii nauczanymi językami obcymi są przeważnie francuski, hiszpański, czasami włoski.
Najpopularniejszym językiem obcym, jakiego uczą się Europejczycy jest język angielski, język francuski, język niemiecki, język hiszpański. W Danii 100% uczniów uczy się angielskiego, w Holandii 60% posługuje się także obok angielskiego także niemieckim. We Francji i Włoszech ponad 60% dzieci, młodzieży i studentów uczy się w szkołach języka hiszpańskiego. W krajach łacińskich, takich jak Hiszpania, Włochy, Portugalia, ludzie wykształceni znają często bardzo dobrze język francuski. W Niemczech największą popularnością cieszą się angielski, francuski i łacina.
W najlepiej rozwiniętych krajach Unii Europejskiej od jakiegoś czasu stają się coraz popularniejsze w szkołach zwykłych i prywatnych takie języki jak: język hiszpański, język rosyjski i języki azjatyckie, takie jak język japoński i chiński, gdyż Japonia i Chiny są ważnymi partnerami handlowymi Europejczyków.
Dobrym przykładem wielojęzyczności mogą być dla Europy takie federacje, jak Kanada i Szwajcaria, gdzie wszystkie języki są równouprawnione.
Mieszkańcy Katalonii i Kraju Basków chcieliby, aby status języków oficjalnych Unii Europejskiej uzyskały także język kataloński i język baskijski. Tymczasem brak postanowień co do języka luksemburskiego, który w Luksemburgu jest językiem potocznym, a gazety wydawane są w języku niemieckim i języku francuskim. Statusu języka Unii Europejskiej nie posiada również rosyjski, który jest językiem bardzo licznej mniejszości rosyjskiej w Estonii, na Łotwie i Litwie. Rządy tych krajów najprawdopodobniej nie będą się ubiegać o taki status, gdyż w czasach ZSRR mieszkańcy republik nadbałtyckich poddawani byli rusyfikacji. W Estonii Rosjanie nie mają prawa do dwujęzycznych tablic informacyjnych, zaś na Łotwie w szkołach rosyjskich zajęcia przez pierwszych 11 lat nauki są prowadzone w języku rosyjskim, później bilingualnie (w proporcjach 60/40 %) a na studiach wyższych już tylko w języku łotewskim.
