Jacek Żakowski

Jacek Żakowski
Jacek Żakowski (2011)
Data i miejsce urodzenia	17 sierpnia 1957 Warszawa
Zawód	dziennikarz
Multimedia w Wikimedia Commons
Jacek Żakowski w Wikicytatach

Jacek Żakowski (2007)

Jacek Żakowski (2006)

Jacek Żakowski (ur. 17 sierpnia 1957^[1] w Warszawie) – polski dziennikarz i publicysta, kierownik działu wyborczego „Gazety Wyborczej” w 1989, pierwszy prezes Polskiej Agencji Informacyjnej (1991–1992); pedagog.

Obecnie związany z tygodnikiem „Polityka”. Kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas w Warszawie.

[edytuj] Kariera zawodowa

Jacek Żakowski ukończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego w 1981.

Pracę dziennikarza zaczynał w tygodniku „Na Przełaj” (1980-1981), następnie udzielał się w Biurze Informacji Prasowej NSZZ Solidarność (1981-1983). W kolejnych latach pisał do "Tygodnika Polskiego" (1983) i miesięcznika "Powściągliwość i Praca". Był rzecznikiem prasowym Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, jednym z założycieli "Gazety Wyborczej" oraz pierwszym prezesem Polskiej Agencji Informacyjnej.

Obecnie Żakowski jest publicystą i komentatorem Polityki, pisze komentarze w Gazecie Wyborczej, prowadzi piątkowe wydania publicystycznej audycji Poranek w Radiu TOK FM. Na antenie TVN w porannym programie Dzień Dobry TVN w poniedziałki ma swoje autorskie przeglądy prasy.

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

Laureat licznych nagród: nagrody im. SDP (podziemnego 1987), Adolfa Bocheńskiego (1986), Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1988), Dziennikarz Roku (1997), dwa Wiktory (1997).

Druga nagroda w europejskim konkursie dziennikarskim "For Diversity. Against Discrimination" ("Za różnorodnością. Przeciw dyskryminacji.") za artykuł "Miłuj geja swego", w którym J.Żakowski wspólnie z E. Bendykiem stawia tezę, że wzrost gospodarczy, modernizacja społeczeństwa jest skorelowana "z odsetkiem osób o orientacji jawnie homoseksualnej"^[2]. Ten sam artykuł został przez tygodnik Wprost uznany za największą głupotę III RP.^[3]

W listopadzie 2009 otrzymał nagrodę w studenckim plebiscycie MediaTory w kategorii ProwokaTOR.

[edytuj] Programy telewizyjne i radiowe

Jacek Żakowski tworzył takie programy jak:

Tok-Szok (z Piotrem Najsztubem),
Tischner czyta katechizm,
Autograf,
Tok-tok (z Piotrem Najsztubem),
Rozmowy podsłuchiwane w RMF FM (z Piotrem Najsztubem),
Gość Radia Zet w Radiu Zet,
Poranek TOK FM
Summa zdarzeń według Jacka Żakowskiego,
Tok2Szok (z Piotrem Najsztubem),
Tydzień Jacka Żakowskiego w TVP Info.

[edytuj] Ważniejsze publikacje

Rozmowy o Evereście (1982, z L. Cichym i K. Wielickim),
Wyzwania (1987, z ks. J. Chrapkiem),
Rok 1989 - Bronisław Geremek opowiada, Jacek Żakowski pyta (1990),
Między Panem a Plebanem (1995, z A. Michnikiem i ks. J. Tischnerem),
PRL [Polska Rzeczpospolita Ludowa] dla początkujących (1995, z J. Kuroniem),
Tischner czyta Katechizm (1996, z ks. J. Tischnerem),
Co dalej, panie Mrożek? (1996),
Siedmiolatka, czyli Kto ukradł Polskę? (1997, z J. Kuroniem),
Mroczne wnętrza - uwięziony Prymas prywatnie (2000),
Trwoga i nadzieja. Rozmowy o przyszłości (2003),
Anty-TINA. Rozmowy o lepszym świecie, myśleniu i życiu (2005).
Koniec (2006)
Nauczka (2007)

Przypisy

↑ Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.): Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 856. ISBN 83-223-2644-0.
↑ http://www.polityka.pl/polityka/index.jsp?place=articleEdit&news_cat_id=606&layout=1
↑ Inteligencja bez inteligencji - Media - WP.PL

Polscy Dziennikarze Roku w konkursie Grand Press

Jacek Żakowski (1997) • Monika Olejnik (1998) • Tomasz Lis (1999) • Kamil Durczok (2000) • Waldemar Milewicz (2001) • Janina Paradowska (2002) • Anna Marszałek (2003) • Marcin Pawłowski (pośmiertnie) (2004) • Justyna Pochanke (2005) • Andrzej Morozowski i Tomasz Sekielski (2006) • Marcin Kącki i Tomasz Lis (2007) • Bogdan Rymanowski (2008) • Tomasz Lis (2009) • Artur Domosławski (2010) • Andrzej Poczobut (2011)