Jacek Bolesław Bromski (ur. 19 grudnia 1946 we Wrocławiu) – polski prezenter radiowy, dyskdżokej, reżyser, scenarzysta i producent filmowy, od 1992 roku jest członkiem Komitetu Kinematografii. Kieruje także Studiem Filmowym "Zebra", a od 1996 roku jest prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich[1].
Studiował polonistykę na UW. Był także studentem na Wydziale malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.
Na przełomie lat 60-ych i 70-ych prowadził wraz z Tadeuszem Romerem w Programie I Polskiego Radia popularny wówczas Radiowy Magazyn Przebojów, prezentujący najnowsze wtedy nagrania oraz ciekawostki ze świata muzyki rozrywkowej.
W pierwszej połowie lat 70-ych także dyskdżokej w tworzących się wtedy w klubach pierwszych polskich dyskotekach. Wraz z wspomnianym Tadeuszem Romerem są też zapowiadaczami dyskotekowymi na wydanej w pierwszej połowie lat 70-ych nowatorskiej serii longplay'ów Dyskoteka Polskich Nagrań.
Jest często nagradzanym na festiwalach twórcą komedii. Został nagrodzony w Gdyni oraz otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki m.in. za dramat kryminalny Zabij mnie glino (1987, jako reżyser i scenarzysta). Był dwukrotnie żonaty.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[2][3].
Spis treści |
Jako producent filmowy brał udział w produkcji m.in. filmów Historie miłosne (1997) i Kiler (1997).
Bromski ma na koncie epizodyczne role aktorskie. W 1975 roku zagrał rolę prezentera w klubie w filmie Cdn. W 1993 roku wystąpił w piątym odcinku serialu Kuchnia Polska, wcielając się w rolę Amerykanina witającego Kowalczyka. Na ekranie pojawił się również w 2009 roku. Wówczas to zagrał rolę ojca Mariny Chmiel w filmie U Pana Boga za miedzą.
| |||||||||||||||||||
